نحوه تعیین پارامترهای کلیدی در ارزش‌گذاری حق بهره‌برداری از منابع طبیعی

گروه تحریریۀ شرکت راهبران سرمایۀ هوشمند
نحوه تعیین پارامترهای کلیدی در ارزش‌گذاری حق بهره‌برداری از منابع طبیعی

دقت در تعیین پارامترهای کلیدی، پایه‌ای برای ارزش‌گذاری منصفانه و مستند حقوق بهره‌برداری از منابع طبیعی است. این پارامترها باید براساس داده‌های فنی معتبر، تحلیل دقیق شرایط بازار و رعایت مقررات و آیین‌نامه‌ها تعیین شوند. اطلاعات به‌کار رفته برای این منظور باید از منابعی قابل اتکا مانند مطالعات فنی، گزارش‌های اقتصادی و تحلیل بازار استخراج شود و به دقت ارزیابی گردد.

برآورد ذخایر قابل استخراج و نرخ بهره‌برداری مجاز

مطابق استاندارد 210، بند 6-60: تعیین حجم و سرعت استخراج باید بر اساس مطالعات زمین‌شناسی معتبر، گزارش‌های فنی اکتشاف و جزئیات پروانه بهره‌برداری صورت گیرد. برای مثال، در معدن مس سرچشمه، بر اساس بررسی فنی، ظرفیت مجاز برداشت سالانه تعیین و در ارزش‌گذاری دارایی نامشهود لحاظ می‌شود.

پیش‌بینی قیمت فروش محصولات معدنی یا طبیعی

مطابق استاندارد 210، بند 3-60: قیمت‌ها باید با تحلیل دقیق بازارهای جهانی و منطقه‌ای و با توجه به قراردادهای فروش موجود و روندهای مشابه گذشته پیش‌بینی شوند. مثلاً برای نفت، تحلیل روند قیمتی نفت خام برنت در بازارهای بین‌المللی مبنای پیش‌بینی قیمت قرار می‌گیرد و به‌عنوان پارامتر کلیدی در ارزش‌گذاری حق بهره‌برداری لحاظ می‌گردد.

برآورد هزینه‌های عملیاتی و سرمایه‌گذاری موردنیاز

مطابق استاندارد 210، بند 6-60 و 11-60: هزینه‌هایی که باید در جریان نقدی ارزش‌گذاری کسر شود، شامل هزینه‌های استخراج و بهره‌برداری، هزینه حمل‌ونقل، مخارج بازسازی و جبران خسارت‌های زیست‌محیطی، مالیات‌ها و حق امتیاز و همچنین هزینه تمدید و اخذ مجوز بهره‌برداری است. به‌طور مثال، در ارزش‌گذاری معدن آهن چادرملو هزینه‌های عملیاتی شامل استخراج، فرآوری و حمل به محل فروش به‌صورت دقیق محاسبه شده و از درآمد ناخالص کسر می‌شود.

تعیین عمر اقتصادی دارایی با لحاظ ملاحظات قراردادی و فنی

مطابق استاندارد 210، بند 1-100: مدت زمان بهره‌برداری اقتصادی باید با در نظر گرفتن طول دوره مجوز قانونی، ظرفیت فنی استخراج، نرخ برداشت سالانه و احتمال تمدید مجوز بهره‌برداری تعیین شود. مثلاً، برای میدان نفتی اهواز عمر اقتصادی با توجه به حجم ذخایر، نرخ تولید روزانه و قراردادهای بلندمدت فروش نفت برآورد می‌گردد.

انتخاب نرخ تنزیل متناسب با ریسک پروژه

مطابق استاندارد 210، بند 1-90: نرخ تنزیل باید به گونه‌ای انتخاب شود که بازده مورد انتظار را با توجه به ریسک‌های صنعت معدن، نوسانات قیمتی در بازار، تغییرات مقررات دولتی و شرایط سیاسی و اقتصادی منطقه پوشش دهد. برای مثال، در معادن زغال‌سنگ با توجه به ریسک بالای نوسانات بازار جهانی، نرخ تنزیل بالاتری در مقایسه با سایر معادن در نظر گرفته می‌شود.

در نظر گرفتن صرفه‌جویی مالیاتی ناشی از استهلاک منابع

مطابق استاندارد 210، بند 1-110: چنانچه هزینه‌های خرید و بهره‌برداری از منابع طبیعی مشمول استهلاک مالیاتی باشند، ارزش فعلی صرفه‌جویی مالیاتی ناشی از این استهلاک به عنوان یک مزیت مالیاتی به جریان نقدی پروژه اضافه می‌شود.

‌‌

پارامترهای کلیدی در ارزش‌گذاری حقوق بهره‌برداری از منابع طبیعی باید با استفاده از گزارش‌های فنی معتبر، تحلیل‌های دقیق بازار و رعایت کامل مقررات استخراج شوند. دقت در این برآوردها و صحت اطلاعات به‌کار گرفته شده، به طور مستقیم بر اتکاپذیری و اعتبار نتایج ارزش‌گذاری تأثیر می‌گذارد.

‌‌‌

برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.

همچنین می‌توانید مقاله راهنمای جامع ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزش‌گذرای این نوع دارایی‌ها آشنا شوید.

برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزش‌گذاری و مشاوره سرمایه‌گذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.

دسته‌بندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *