ارزشگذاری دقیق و قابل اتّکای حق بهرهبرداری از منابع طبیعی نیازمند فراهم آوردن مستنداتی است که تمامی ابعاد حقوقی، فنی، اقتصادی و قراردادی این داراییها را پوشش دهد. این مستندات در واقع پایۀ اصلی تحلیلهای مالی و ارزشگذاری حرفهای به شمار میروند و بدون آنها ارائۀ گزارش منصفانه و معتبر ارزشگذاری با چالش روبهرو خواهد شد.
قرارداد یا پروانۀ بهرهبرداری رسمی
مطابق استاندارد 210، بند 2-3: قرارداد بهرهبرداری باید اطلاعاتی از جمله مدت اعتبار پروانه یا قرارداد، منطقۀ جغرافیایی و دقیق بهرهبرداری، نوع و مشخصات منبع طبیعی، تعهدات قانونی، میزان سهم دولت، مجوزهای زیستمحیطی و شرایط حقوقی انتقال یا تمدید را در بر داشته باشد. وجود این موارد در قرارداد، برای ارزشگذار به عنوان مبنای تحلیل حقوقی و اقتصادی الزامی است.
گزارشهای فنی و زمینشناسی معتبر
مطابق استاندارد 210، بند 60-6: این گزارشها باید شامل برآورد حجم ذخایر قابل استخراج، نرخ بازیافت، شرایط فنی معدن یا منبع و ظرفیت عملیاتی آن باشد. اعتبارسنجی این اطلاعات باید از طریق مراجع معتبر مهندسی و کارشناسی ثبتشده انجام گیرد تا قابلیت اتّکای گزارش نهایی را تضمین نماید.
برنامۀ تولید یا استخراج و پیشبینی درآمد
مطابق استاندارد 210، بند 60-3: این برنامه شامل سناریوهای مختلف تولید، حجم استخراج سالانه و قیمتهای پیشبینیشدۀ فروش است. همچنین وجود قراردادهای موجود یا پیشنویس فروش در محاسبۀ ارزش اقتصادی و اعتبارسنجی پیشبینیها اهمیت دارد.
اطلاعات هزینههای عملیاتی و سرمایهای پروژه
مطابق استاندارد 210، بند 60-11: این هزینهها شامل مواردی مانند هزینههای استخراج، حملونقل، بازسازی محیط زیست، مالیات، نیروی انسانی، تجهیزات مورد نیاز و سایر هزینههای مرتبط با پروژه است. مستندات دقیق و واقعی در این زمینه، موجب کاهش ریسکهای ناشی از برآورد هزینهها و اعتبار بیشتر ارزشگذاری میشود.
سوابق عملکرد مالی پروژه یا پروژههای مشابه
مطابق آییننامۀ ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند پ و خ: اگر بهرهبرداری از منبع طبیعی شروع شده باشد، ارائۀ اطلاعات واقعی درآمد و هزینهها ضروری است. در صورت نبود سابقۀ عملکرد، مقایسۀ مالی با پروژههای مشابه میتواند به عنوان مبنای قضاوت ارزشگذار مورد استفاده قرار گیرد.
دادههای بازار برای معاملات مشابه یا نرخهای تنزیل
مطابق استاندارد 210، بند 50-5 و 90-1: وجود مستندات از معاملات مشابه که بیانگر فروش مجوزهای بهرهبرداری منابع طبیعی هستند، نرخ بازده مورد انتظار صنعت استخراج و شرایط بازار سرمایۀ مرتبط، برای ارزشگذاری بسیار حائز اهمیت است. این دادهها به عنوان مبنای مقایسه و تحلیل در تعیین ارزش واقعی دارایی به کار میروند.
تحلیل ریسکها و ملاحظات حقوقی یا زیستمحیطی
مطابق استاندارد 210، بند 20-2: ارزیابی دقیق و مستند ریسکهای مقرراتی، احتمال تغییر نرخ بهره مالکانه، مخالفتهای اجتماعی، محدودیتهای بهرهبرداری ناشی از مسائل زیستمحیطی یا حقوقی، لازمۀ ارزشگذاری دقیق است و میتواند به عنوان معیاری برای تعدیل ارزش دارایی در تحلیلهای نهایی استفاده شود.
در نهایت، مستندات ذکر شده باید به گونهای تنظیم گردند که تمامی ابعاد پروژه را به طور شفاف و مستند در اختیار ارزشگذار قرار دهند. در صورت فقدان هر یک از مستندات ضروری، لازم است این محدودیتها در گزارش ارزشگذاری به صراحت افشا شده و تحلیلهای جایگزین برای حفظ اعتبار گزارش به عمل آید.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.