ارزشگذاری داراییهای نامشهود از جمله حق تکثیر و نشر (کپیرایت)، مستلزم ارائه مستندات فنی، حقوقی و مالی قابل اتکا است. این مدارک باید به روشنی وجود، مالکیت، حق بهرهبرداری و همچنین منافع اقتصادی حاصل از اثر موردنظر را اثبات کنند. ارزشگذار برای رسیدن به نتایج دقیق و قابل اتکا، باید بهطور مشخص مستندات زیر را در فرایند ارزشگذاری مورد استفاده و تحلیل قرار دهد:
مدرک ثبت رسمی حق تکثیر یا اسناد اثبات مالکیت قانونی
مطابق استاندارد حسابداری ۱۷، بند ۱۷: این مدرک شامل گواهی ثبت حق تکثیر (کپیرایت) در مراجع داخلی یا بینالمللی است. در شرایطی که این گواهی ثبت نشده باشد، قراردادهای حقوقی مثل توافقنامه خرید حقوق یا واگذاری حقوق بین خالق اثر و شرکت بهعنوان مستند جایگزین قابل قبول خواهند بود. اعتبار مالکیت قانونی و مشخص بودن محدودۀ حقوق اعطاشده در این اسناد باید به روشنی قابل تأیید باشد.
نسخه نهایی اثر و مستندات فنی مربوط به آن
مطابق استاندارد IVS 210، بند 70-7: برای اعتباربخشی به فرایند ارزشگذاری، ارائه کامل اثر (اعم از نرمافزار، فیلم، کتاب یا طرح گرافیکی) به صورت نهایی و قابل بهرهبرداری ضروری است. این مدارک باید به همراه مستندات پشتیبان از جمله کدهای منبع، فایلهای نهایی، متن کامل و نهایی، یا طرحها و نقشهها باشد تا به تحلیل درستتر و دقیقتر ارزش کمک کند.
قراردادهای لیسانس و حق بهرهبرداری اثر
مطابق استاندارد IVS 210، بند 60-19: در صورت وجود قراردادهای قبلی لیسانس، اجاره، یا فروش، متن قراردادها باید به صورت کامل ارائه شوند. جزئیاتی مثل نرخ امتیاز (رویالتی)، مدت قرارداد، شرایط پرداخت و سایر موارد مرتبط، در تحلیل مالی و اقتصادی اثر کاربرد دارد و مستندات آن باید واضح و مشخص باشد.
گزارشهای درآمد و بهرهبرداری تجاری
مطابق استاندارد IVS 210، بند 60-11: هنگام ارزشگذاری به روش درآمدی، ارائه گزارشهای دقیق و مستند دربارۀ فروش، درآمد حاصل از پخش و انتشار اثر، نرخ بازگشت سرمایه (ROI) و سهم بازار بسیار ضروری است. این گزارشها به ارزیاب کمک میکنند تا جریان نقدی قابل انتساب به حق تکثیر را به دقت محاسبه کند و ارزیابی را معتبرتر سازد.
برآورد هزینههای تولید و توزیع اثر
مطابق استاندارد IVS 210، بند 70-5: فاکتورها و مستندات مربوط به هزینههای تولید شامل نوشتن، طراحی، ضبط، تدوین، بازاریابی اولیه و توزیع باید به صورت دقیق و جزئی ارائه شوند. این اسناد بهویژه در روش بهای جایگزینی مورد استفاده قرار گرفته و ارزش جایگزینی اثر را مشخص میکنند.
اظهارنظر کارشناسان و گزارشهای ارزیابی بازار
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-4: در شرایطی که دادههای مستقیم و مستند برای ارزیابی اثر در دسترس نباشد، میتوان از اظهارنظرهای کارشناسی مانند گزارش ناشران، آژانسهای موسیقی یا تحلیلگران رسانه برای تقویت تحلیل استفاده کرد. مهم است که در گزارش نهایی، منابع استفاده شده بهطور شفاف افشا شوند تا اعتبار ارزشگذاری افزایش یابد.
مستندات ذکرشده اساس تحلیل حقوقی، اقتصادی و فنی داراییهای دارای حق تکثیر و نشر است. در صورت عدم دسترسی به بخشی از این مستندات، ارزشگذار باید روشهای جایگزین را با ذکر صریح محدودیتها در گزارش ارزشگذاری به کار گیرد. از سوی دیگر، همکاری میان گروههای مختلف حقوقی، فنی، مالی و فروش جهت تکمیل و گردآوری مدارک لازم، از الزامات اساسی برای یک ارزشگذاری معتبر و دقیق است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.