قراردادهای استخدامی کلیدی یکی از انواع داراییهای نامشهود قراردادی به شمار میروند که نقش مهمی در حفظ مزیت رقابتی و تداوم سودآوری شرکتها دارند. شناخت دقیق این قراردادها و شرایط آنها در فرآیند ارزشگذاری داراییهای نامشهود از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا ارزش این قراردادها در شرایط مختلف، وابسته به قابلیت ایجاد منافع اقتصادی و تعهدات قراردادی مربوط به افراد کلیدی در سازمان است.
قراردادهای استخدامی کلیدی به عنوان بخشی از داراییهای نامشهود قراردادی طبقهبندی میشوند
مطابق استاندارد 210، بند 2-3: قراردادهای استخدامی کلیدی (Key Employment Contracts) زیرمجموعهای از داراییهای نامشهود قراردادی (Contract-related Intangible Assets) هستند و ارزش آنها بر اساس منافع و تعهداتی که برای شرکت ایجاد میکنند، تعیین میشود. این نوع قراردادها قابلیت شناسایی مستقل دارند و میتوانند در محاسبه ارزش کل یک واحد تجاری تأثیر بگذارند.
ایجاد منافع اقتصادی قابلاندازهگیری برای شرکت
مطابق استاندارد 210، بندهای 20-2 و 20-6: این قراردادها باید به طور مشخص به حفظ یا افزایش سودآوری شرکت منجر شوند. بهعنوان مثال، حفظ کارکنان کلیدی و جلوگیری از انتقال آنها به سازمانهای رقیب یا خارج شدن ناگهانی آنها از شرکت میتواند نمونهای از منافع اقتصادی باشد که قابل اندازهگیری و ارزشگذاری است. قرارداد استخدامی کلیدی که فاقد قابلیت ایجاد منافع اقتصادی قابل پیشبینی باشد، به عنوان دارایی نامشهود مستقل شناسایی نمیشود.
قابلیت شناسایی به عنوان دارایی مستقل
مطابق استاندارد 210، بند 20-7: این قراردادها باید قابلیت شناسایی و تفکیکپذیری داشته باشند. این بدان معناست که حتی اگر انتقال این قرارداد به شخص ثالث امکانپذیر نباشد، باز هم میتواند به عنوان یک دارایی مستقل شناسایی شود، به شرط آنکه منافع اقتصادی حاصل از آن تحت کنترل شرکت باشد. به عنوان مثال، قراردادهایی که به دلیل روابط شخصی یا حرفهای خاص منعقد میشوند، در این دسته جای میگیرند.
شمول تعهدات خاص مانند تعهد ماندگاری، عدم رقابت و پاداشهای مشروط
مطابق استاندارد 210، بندهای 20-6 و 60-26: وجود شروطی که به طور مستقیم به وفاداری و ماندگاری فرد کلیدی مرتبط هستند یا فعالیتهای رقابتی وی را محدود میکنند، از عناصر مهم شناسایی و ارزشگذاری قراردادهای استخدامی کلیدی هستند. این شروط، مبنای محاسبه ارزش اقتصادی این نوع قراردادها را تشکیل میدهند و در محاسبات ارزشگذاری داراییهای نامشهود به طور جدی مدنظر قرار میگیرند.
با توجه به این تعاریف و توضیحات، قرارداد استخدامی کلیدی را میتوان قراردادی الزامآور با قابلیت شناسایی مستقل دانست که در زمره داراییهای نامشهود قراردادی طبقهبندی شده و منافع اقتصادی قابل پیشبینی و اندازهگیری برای شرکت ایجاد میکند. وجود تعهدات ویژهای نظیر ماندگاری و عدم رقابت از اجزای اصلی این قراردادها است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.