در مواردی که مستندات کامل طراحی، سوابق هزینه، یا دادههای اقتصادی برای طرحهای فنی و نقشههای مهندسی در دسترس نیست، استانداردهای ارزشگذاری داراییهای نامشهود و دستورالعملهای اجرایی آنها راهکارهایی برای انجام یک ارزیابی قابل اتکا و حرفهای ارائه میدهند. در این وضعیت که با عدم قطعیت زیادی همراه است، ارزشگذار باید موارد زیر را مدنظر قرار دهد:
افشای شفاف محدودیتها در گزارش
مطابق استاندارد IVS 103، بند 10-2: ارزشگذار باید هر نوع محدودیت در دسترسی به اطلاعات ضروری برای ارزشگذاری (مثل هزینههای تاریخی، سوابق مالکیت، یا اسناد و مدارک معتبر) را بهصراحت در گزارش افشا کند. لازم است پیامدها و میزان تأثیر این محدودیتها بر دقت، اعتبار و قابلیت اتکای ارزشگذاری توضیح داده شود تا استفادهکنندگان از محدودیتهای موجود کاملاً آگاه شوند.
استفاده از تحلیل حساسیت یا سناریوهای جایگزین
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-4: در شرایطی که عدم قطعیت یا ابهام در پارامترهای اساسی مانند عمر اقتصادی طرح، هزینه توسعه، نرخ بازده، یا نرخ تنزیل وجود دارد، لازم است ارزشگذار با تعریف چند سناریوی خوشبینانه، میانه و بدبینانه، میزان تأثیر این ابهامات را در ارزش نهایی طرح بررسی کند و نتایج تحلیل حساسیت را به شکل روشن در گزارش ارائه دهد.
اتکا به قضاوت حرفهای مستند
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-2: ارزشگذار میتواند از قضاوت حرفهای خود و نیز تجربههای پروژههای مشابه بهره بگیرد. این امر مستلزم آن است که نظر کارشناسان فنی، نرخهای متعارف صنعتی، و سایر منابع معتبر مورد استفاده قرار گیرند و تمامی این قضاوتها و فرضیات به صورت واضح و مستند در گزارش منعکس شوند. این رویه میتواند منجر به تولید مستندات جایگزین برای پشتیبانی از تحلیل ارزشگذاری گردد.
بیان عدم امکان ارائه نظر قطعی
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-3: اگر نبود اطلاعات به حدی باشد که حتی استفاده از تحلیل حساسیت و سناریوسازی هم امکانپذیر نباشد، ارزشگذار باید صراحتاً اعلام کند که ارائه یک نظر قطعی یا یک ارزشگذاری معتبر بدون دسترسی به اطلاعات تکمیلی امکانپذیر نیست. این امر نشاندهنده حرفهای بودن ارزشگذاری است و از گمراه شدن استفادهکنندگان جلوگیری میکند.
درخواست تعویق ارائه گزارش نهایی
مطابق استاندارد IVS 103، بند 20-4: اگر تکمیل اطلاعات از سوی متقاضی یا کارفرما امکانپذیر باشد، ولی نیاز به زمان بیشتری دارد، ارزشگذار میتواند بهمنظور جلوگیری از ارائه تحلیل ناقص و نادقیق، با توافق کارفرما ارائه گزارش نهایی را به تعویق بیندازد تا مستندات و اطلاعات لازم تهیه و تحلیل شود.
استانداردهای بینالمللی ارزشگذاری (IVS) و دستورالعمل اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود تصریح دارند که ارزشگذار در شرایط ابهام اطلاعاتی باید به گونهای عمل کند که گزارش ارزشگذاری مبتنی بر دادههای معتبر و قابل استناد باشد. به عبارت دیگر، ارزشگذار نباید در نتیجهگیری قطعی به دادههای غیر مستند تکیه کند، بلکه باید کلیه تحلیلها با افشای شفاف، استفاده از مستندات جایگزین و رعایت اصول احتیاطی همراه باشد تا گزارش ارائهشده، ارزش اتکا داشته باشد.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.