اقدامات لازم در نبود اطلاعات کافی برای ارزش‌گذاری قراردادهای مجوز بهره‌برداری

گروه تحریریۀ شرکت راهبران سرمایۀ هوشمند
اقدامات لازم در نبود اطلاعات کافی برای ارزش‌گذاری قراردادهای مجوز بهره‌برداری

در بعضی از قراردادهای لیسانس یا مجوز بهره‌برداری، اطلاعات مالی، حقوقی یا عملیاتی کافی برای انجام یک تحلیل دقیق وجود ندارد. در چنین مواردی، استانداردهای بین‌المللی ارزش‌گذاری IVS 102 و IVS 103  راهکارهایی برای ارائه گزارش معتبر و قابل‌دفاع پیشنهاد می‌دهند. ارزش‌گذار باید بتواند در چنین شرایطی، دامنه و میزان اثر محدودیت‌ها را شفاف و مستند در گزارش خود بیان کند و همچنین، نحوه برخورد با کمبود اطلاعات را تشریح نماید.

افشای شفاف و مستند محدودیت‌های اطلاعاتی

مطابق استاندارد IVS 103، بند 10-2: در صورت نبود یا ناقص بودن اطلاعات کلیدی، مانند مفاد دقیق قرارداد، سوابق درآمد، یا نرخ امتیاز و بهره‌برداری، ارزش‌گذار باید میزان و نوع کمبود اطلاعات و تأثیر آن را بر دقت و قابلیت اتکای تحلیل انجام‌شده به‌صورت شفاف و مستند در گزارش ارزش‌گذاری بیان نماید. همچنین، اگر محدودیت‌ها تأثیر عمده‌ای بر نتیجه‌گیری دارد، باید این موضوع به صراحت اعلام گردد تا استفاده‌کنندگان گزارش از محدودیت‌های موجود کاملاً مطلع شوند.

استفاده از تحلیل سناریو یا حساسیت

مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-4: اگر عدم‌قطعیت‌هایی در پارامترهای ارزش‌گذاری نظیر نرخ بهره‌برداری، نرخ رشد درآمد، یا مدت اعتبار قرارداد وجود داشته باشد، لازم است تحلیل ارزش‌گذاری به صورت چند سناریو انجام شود. ارزش‌گذار باید حداقل سه سناریوی خوش‌بینانه، میانه و بدبینانه را طراحی کند تا بتواند اثرات این عدم‌قطعیت‌ها را بر نتیجه ارزش‌گذاری به خوبی منعکس نماید. این اقدام موجب می‌شود که دامنه‌ای از ارزش‌های محتمل برای قرارداد ارائه شود.

اتکا به قضاوت حرفه‌ای مستند

مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-2: در شرایطی که داده‌های کمی برای تحلیل دقیق در دسترس نیست، ارزش‌گذار باید بر قضاوت حرفه‌ای و مستند متکی باشد. در این حالت، استفاده از تجربه و سوابق قراردادهای مشابه، بهره‌گیری از نظرات متخصصان آشنا به موضوع، و همچنین استفاده از داده‌های صنعت یا گزارش‌های بازار به‌عنوان منابع جایگزین مورد استفاده قرار می‌گیرند. ارزش‌گذار باید کلیه مفروضات، منابع، و مبانی اتکا را به صورت دقیق و شفاف مستند نماید تا اعتبار تحلیل او حفظ شود.

بیان صریح عدم امکان ارائه برآورد معتبر

مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-3: در مواردی که میزان عدم‌قطعیت و کمبود اطلاعات آن‌چنان زیاد باشد که حتی تحلیل‌های جایگزین یا حساسیت نتوانند نتیجه قابل‌اتکا ارائه کنند، ارزش‌گذار موظف است به‌صراحت اعلام کند که ارزش‌گذاری معتبر، جز با دریافت اطلاعات تکمیلی و کامل، امکان‌پذیر نیست. این اعلام، از بروز سوءتفاهم و برداشت نادرست درباره میزان قابلیت اتکای گزارش پیشگیری می‌کند.

درخواست تعویق گزارش با توافق متقاضی

مطابق استاندارد IVS 103، بند 20-4: چنانچه ارزش‌گذار دریابد که اطلاعات موردنیاز مانند گزارش‌های مالی، متن کامل قرارداد، یا داده‌های دقیق بازار در دست تهیه بوده و به زودی آماده می‌شوند، می‌تواند با توافق صاحبکار یا متقاضی، ارائه گزارش ارزش‌گذاری را تا تکمیل اطلاعات به تعویق بیندازد. این اقدام باعث می‌شود که تحلیل ارزش‌گذاری دقیق‌تر و با سطح اطمینان بالاتری انجام شود و گزارش نهایی، قابلیت دفاع و استفاده بیشتری داشته باشد.

‌‌‌

بنابراین، در صورت نبود اطلاعات کافی، ارزش‌گذار موظف است در ارائه گزارش خود، با افشای شفاف مفروضات و تحلیل‌های جایگزین، و تبیین سطح عدم‌قطعیت‌ها، صداقت تحلیلی را رعایت کند. رعایت این موارد، اصلی‌ترین معیار اعتبار گزارش ارزش‌گذاری خواهد بود.

‌‌‌

برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.

همچنین می‌توانید مقاله راهنمای جامع ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزش‌گذرای این نوع دارایی‌ها آشنا شوید.

برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزش‌گذاری و مشاوره سرمایه‌گذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.

دسته‌بندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *