تعریف دقیق نام تجاری (Trade Name) طبق استانداردهای ارزشگذاری داراییهای نامشهود چیست؟
تعریف دقیق نام تجاری (Trade Name) در استانداردها و آییننامههای رسمی ارزشگذاری داراییهای نامشهود به شرح زیر است:
۱. مطابق با استاندارد 210 ارزشگذاری داراییهای نامشهود
نام تجاری در زمره داراییهای نامشهود مرتبط با بازار طبقهبندی شده و به طور مشخص به همراه علائم تجاری، دامنههای اینترنتی، طراحی خاص تجاری و برند معرفی شده است. این داراییها برای ترویج در بازاریابی و استفاده در ارائه کالا یا خدمات مورداستفاده قرار میگیرند. همچنین تأکید شده است که در صورت استفاده همزمان از فناوری و نام تجاری برای ایجاد درآمد، در ارزشگذاری باید یکی از آنها مبنای روش سود مازاد قرار گیرد و برای دیگری از روش جایگزین مانند روش رهایی از پرداخت حق امتیاز (Relief from Royalty) استفاده شود.
۲. مطابق با آییننامه اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود (مصوب معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری)
نام تجاری در طبقه داراییهای نامشهود مرتبط با بازاریابی آمده و به عنوان نمونهای از داراییهایی معرفی شده که برای بازاریابی، ترویج محصولات و خدمات بهکار میروند. در این طبقه، اقلامی چون علامت تجاری، دامنه اینترنتی، نام تجاری، طراحی خاص تجاری و برند ذکر شدهاند.
۳. مطابق با استاندارد حسابداری شماره ۱۷
نام تجاری بهعنوان یک دارایی نامشهود در صورتی شناسایی میشود که از جمله حقوق قانونی قابل استیفای ثبتشده مانند حق استفاده از نام یا علامت تجاری در توافقنامههایی از قبیل فرانشیز باشد. اگر چنین حقوقی ایجاد نشده باشد و صرفاً هزینههای تبلیغاتی برای آن انجام شده باشد، معمولاً به عنوان دارایی شناسایی نمیشود.
نتیجهگیری:
نام تجاری در استانداردهای ارزشگذاری و حسابداری، یک دارایی نامشهود قابلتشخیص و فاقد ماهیت فیزیکی است که در راستای بازاریابی و ایجاد منافع اقتصادی آتی از طریق شناسایی برند در بازار به کار میرود. این دارایی باید قابلجداسازی و در برخی موارد دارای حقوق قانونی ثبتشده باشد تا بتوان آن را مستقل ارزشگذاری یا شناسایی کرد.
