در شرایطی که اطلاعات کافی برای ارزشگذاری نام تجاری (Trade Name) وجود ندارد، طبق استاندارد باید چهکار کرد؟
در صورتی که اطلاعات کافی برای ارزش گذاری نام تجاری (Trade Name) وجود نداشته باشد، استانداردهای معتبر ارزشگذاری راهکارهای مشخصی را ارائه کردهاند که در ادامه بر اساس منابع اصلی بهطور دقیق بیان میشود:
۱. الزام وجود اطلاعات کافی برای انتخاب رویکرد مناسب
مطابق استاندارد 210 ارزشگذاری داراییهای نامشهود، استفاده از رویکرد بازار تنها زمانی مجاز است که دو شرط زیر بهطور همزمان برقرار باشد:
- وجود اطلاعات معاملات منصفانه و قابل مقایسه با دارایی مورد نظر در تاریخ یا نزدیک به تاریخ ارزشگذاری؛
- وجود اطلاعات کافی جهت اعمال تعدیلات کیفی و کمی لازم برای مقایسه دقیق بین داراییها.
چنانچه این اطلاعات فراهم نباشد، استفاده از رویکرد بازار توصیه نمیشود و باید به سایر رویکردها (درآمد یا بهای تمامشده) توجه شود.
۲. رویکرد جایگزین: تحلیل کیفی، تحلیل حساسیت یا مفروضات مناسب
مطابق آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، در مواردی که اطلاعات تجربی یا دادههای کمی قابلاتکا وجود ندارد، ارزشگذار باید از روشهای جایگزین مانند تحلیل کیفی یا تحلیل حساسیت استفاده کرده و آن را در گزارش خود افشا نماید. همچنین باید هرگونه محدودیت اطلاعاتی یا عدم توافق با متقاضی در تهیه مفروضات را بهصراحت بیان نماید.
۳. مسئولیت ارزشگذار در پیگیری دادهها و اعلام محدودیتها
ارزشگذار موظف است مراحل منطقی برای دستیابی به اطلاعات موردنیاز را طی کند. چنانچه اطلاعات مشخص نباشد یا اتکاپذیری نداشته باشد، باید ضمن اعلام آن در گزارش، روشهای جایگزین یا مفروضات مناسب را به کار گیرد و شفافاً افشا کند که دادهها کامل یا قابل اتکا نبودهاند.
نتیجه:
در نبود اطلاعات کافی برای ارزشگذاری نام تجاری، باید ابتدا از انتخاب رویکرد بازار خودداری کرد و در صورت عدم کفایت دادهها برای سایر رویکردها نیز، از تحلیلهای کیفی و حساسیت بهره برده و مفروضات مورداستفاده را مستند، شفاف و با ذکر محدودیتها افشا نمود. این اقدامات مطابق با بند ۵۰ استاندارد 210 و بندهای ج، چ، د، خ فصل چهارم آییننامه اجرایی ارزشگذاری الزامی هستند.
