برای ارزشگذاری نام تجاری (Trade Name) به چه مستنداتی نیاز است؟
برای ارزشگذاری نام تجاری (Trade Name) به استناد منابع رسمی ارزش گذاری داراییهای نامشهود، به مجموعهای از مستندات و اطلاعات نیاز است که در ادامه با ذکر دقیق منابع و مستندات توضیح داده میشود:
1. شناسایی نوع دارایی نامشهود
بر اساس استاندارد بینالمللی ارزشگذاری داراییهای نامشهود (استاندارد 210)، «نام تجاری» در دسته داراییهای نامشهود مرتبط با بازار قرار میگیرد. طبق بند 20-3 این استاندارد:
«نام تجاری» همراه با علائم تجاری، دامنههای اینترنتی، طرحهای بستهبندی و… بهعنوان داراییهای نامشهود مرتبط با بازار طبقهبندی میشود.
2. اطلاعات موردنیاز برای ارزشگذاری نام تجاری
مطابق با آییننامه اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود، برای ارزشگذاری هر دارایی نامشهود از جمله نام تجاری، موارد زیر باید مستند و فراهم باشد:
الف) اطلاعات پایه:
- مالکیت حقوقی نام تجاری (مدارک ثبت برند)
- دامنه استفاده و نوع کاربرد تجاری
- وضعیت استفاده فعلی و سابقه بهرهبرداری از برند
- سهم بازار و جایگاه رقابتی نام تجاری
- شهرت و قدرت جذب مشتری
ب) اطلاعات مالی و اقتصادی:
- درآمدهای منتسب به استفاده از نام تجاری در دورههای مالی گذشته
- پیشبینی جریانهای نقدی آتی منتسب به برند
- نرخ تنزیل متناسب با ریسک برند
- عمر مفید اقتصادی برند
این موارد در فصل چهارم آییننامه و مشخصاً در صفحات مربوط به رویکردهای ارزشگذاری (رویکرد درآمدی، بازار و بهای جایگزینی) ذکر شدهاند.
3. روشها و رویکردهای قابل استفاده
بر اساس هر دو مرجع آییننامه و استاندارد 210، سه رویکرد اصلی برای ارزشگذاری نام تجاری مجاز و قابل استفاده است:
- رویکرد بازار: مقایسه با معاملات برندهای مشابه
- رویکرد درآمد: ارزش فعلی جریانهای نقدی آتی منتسب به برند اغلب با استفاده از روش «حق امتیاز تخمینی»
- رویکرد بهای جایگزینی: هزینه بازتولید یا جایگزینی برند با کارکرد مشابه
این موضوع در بندهای 40 تا 70 استاندارد 210 و فصل سوم و چهارم آییننامه بهتفصیل آمده است.
4. گزارش ارزشگذاری
مطابق استانداردهای 102 و 103 ارزشگذاری، گزارش باید شامل موارد زیر باشد:
- دامنه کار
- هدف ارزشگذاری
- مبنای ارزش (مثلاً ارزش منصفانه بازار)
- رویکرد و روش انتخابی
- ورودیها و مفروضات کلیدی
- تاریخ ارزشگذاری و تاریخ گزارش
- تحلیل نهایی و نتیجهگیری
