چه محدودیتهایی در گزارش ارزشگذاری نام تجاری (Trade Name) باید بهصراحت افشا شوند؟
بر اساس آییننامه اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود، در گزارش ارزش گذاری نام تجاری (Trade Name)، کلیه محدودیتها و شرایط خاص که میتوانند بر اعتبار، دقت یا تفسیر نتایج اثر بگذارند، باید بهصراحت و با شفافیت کامل افشا شوند. مهمترین این موارد به شرح زیر است:
۱. محدودیتهای مرتبط با دامنه کار و دسترسی به اطلاعات
- هرگونه محدودیت توافقشده یا اعمالشده بر فرایند ارزشگذاری باید صراحتاً در گزارش افشا گردد. در صورتی که چنین محدودیتهایی وجود داشته باشد و افشا نشود، گزارش معتبر نخواهد بود.
- اگر دادههای مهم، ناقص، غیرقابلدسترسی یا غیرقابل اتکا باشند، باید این موارد نیز در گزارش با ذکر تأثیر احتمالی آنها بر نتیجه ارزشگذاری بیان شود.
- اگر اطلاعات از اشخاص ثالث دریافت شده و اعتبار آنها محل تردید باشد، باید به نحو مناسب در گزارش ذکر شود.
۲. افشای شرایط خاص یا عدم قطعیتها
- باید تمامی مفروضات خاص و شرایط غیرعادی مؤثر بر ارزشگذاری نام تجاری به تفکیک و با توضیح کافی ذکر شود، از جمله شرایط بازار، نرخ رشد، نرخ تنزیل، چشمانداز اقتصادی، و غیره.
- اگر ارزشگذار به دلایل خاص در مورد صحت یا منطق برخی مفروضات تردید دارد، موظف است این موارد را افشا کرده و در صورت نیاز تحلیل حساسیت ارائه کند.
۳. افشای تضاد منافع و محدودیتهای اخلاقی یا حرفهای
- ارزشگذار باید عدم وجود منافع شخصی یا تضاد منافع را تصریح نماید. در صورت وجود، باید دقیقاً افشا شود که این تضاد چه بوده و چه اثری میتواند داشته باشد.
- همچنین، هرگونه حقالزحمه مشروط که میتواند نتیجه گزارش را تحتتأثیر قرار دهد باید شفاف و کامل افشا شود.
۴. افشای سایر موارد ضروری
- محدودیت در استفاده یا انتشار گزارش، بهویژه در مواردی که برای ذینفعان خاصی تهیه شده باشد.
- تاریخ تهیه گزارش و تاریخ اعتبار آن، بهمنظور اطلاع از بهروز بودن دادهها و مفروضات بهکاررفته.
- لزوم یا عدم لزوم بهروزرسانی گزارش در آینده نیز باید مشخص شود.
در مجموع، افشای شفاف، مستند و بیطرفانهٔ محدودیتها در گزارش ارزشگذاری نام تجاری، شرط اساسی اعتبار و پذیرش آن توسط مراجع رسمی و استفادهکنندگان گزارش است. عدم افشای این موارد، تخطی از آییننامه تلقی شده و میتواند موجب ابطال یا رد گزارش شود.
