ارزشگذاری نام تجاری (Trade Name) در چه موقعیتهایی الزامی است؟
بر اساس آئیننامۀ اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود و استاندارد ۲۱۰ ارزشگذاری داراییهای نامشهود، ارزشگذاری نام تجاری (Trade Name) در موارد زیر الزامی است:
۱. در چارچوب ترکیبهای تجاری (Business Combinations)
طبق بند 10-20 از استاندارد 210، یکی از مواردی که ارزشگذاری داراییهای نامشهود مانند نام تجاری در آن الزامی است، زمانی است که این داراییها در قالب ترکیب تجاری تحصیل شده باشند. در چنین شرایطی، ارزشگذاری جهت ثبت حسابداری و گزارشگری مالی طبق استانداردهای حسابداری بینالمللی یا ملی الزامی است.
۲. برای مقاصد گزارشگری مالی و تحلیل کاهش ارزش (Impairment Testing)
ارزشگذاری نام تجاری در مواردی مانند بررسی کاهش ارزش داراییها یا ارزیابی منصفانه در صورتهای مالی لازم است، بهویژه اگر دارایی مورد نظر دارای اثر بااهمیت بر منافع اقتصادی واحد تجاری باشد.
۳. در فرایند دعاوی حقوقی، مانند طلاق یا خسارت
در شرایطی که داراییهای نامشهود (از جمله نام تجاری) موضوع اختلافات حقوقی مانند تقسیم دارایی در طلاق، محاسبه خسارت یا دعاوی حقوق مالکیت فکری باشند، انجام ارزشگذاری الزامی خواهد بود.
۴. در واگذاریها، فروش اجباری یا مصادره دولتی
چنانچه نام تجاری بخشی از داراییهایی باشد که در فرایند واگذاری، فروش اجباری یا مصادره قرار گرفتهاند، انجام ارزشگذاری ضروری است.
۵. در گزارشهای رسمی به نهادهای دولتی یا مراجع دارای صلاحیت
بر اساس آئیننامه ارزشگذاری، چنانچه شرکتهای دانشبنیان یا دارای مجوز خاص بخواهند از تسهیلات، حمایتها یا فرایندهای تأیید صلاحیت استفاده کنند، ممکن است ارائه گزارش ارزشگذاری برای داراییهایی از جمله نام تجاری، بهعنوان مستند الزامی در نظر گرفته شود.
در جمعبندی، ارزشگذاری نام تجاری زمانی الزامی است که در یکی از چارچوبهای قانونی، حسابداری یا قراردادی فوق قرار گیرد. در غیر این صورت، این کار ممکن است بهصورت اختیاری یا به درخواست ذینفعان صورت پذیرد.
