برای ارزشگذاری علائم تجاری (Trademark) به چه مستنداتی نیاز است؟
برای ارزشگذاری علائم تجاری (Trademark)، بر اساس منابع معتبر و رسمی، به مجموعهای از مستندات تخصصی نیاز است که به تفکیک در زیر آمده است:
1. آییننامه اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود
بر اساس فصل چهارم آییننامه (صفحات 33 تا 42)، علائم تجاری بهعنوان دارایی نامشهود از نوع «مرتبط با بازار» شناخته میشوند و ارزشگذاری آنها باید مطابق با سه رویکرد اصلی انجام گیرد:
- رویکرد بازار: استفاده از معاملات مقایسهپذیر علائم تجاری مشابه در بازار.
- رویکرد درآمد: برآورد جریانهای نقدی منتسب به علامت تجاری و تنزیل آنها بر اساس نرخ بازده مناسب.
- رویکرد هزینه (بها): برآورد هزینه بازتولید یا جایگزینی علامت تجاری با کسر استهلاکها و کاهش ارزشها.
منبع: فصل چهارم، ماده «رویکردهای ارزشگذاری داراییهای نامشهود»، آییننامه اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود.
2. استاندارد بینالمللی ارزشگذاری داراییهای نامشهود (IVS 210)
در بند 20-3 این استاندارد، علائم تجاری در طبقه داراییهای «مرتبط با بازار» معرفی شدهاند و نمونههایی چون نام تجاری، طرح تجاری، دامنه اینترنتی را شامل میشوند. این استاندارد بر لزوم تعیین نوع دارایی، هدف ارزشگذاری و انتخاب رویکرد مناسب تأکید دارد.
منبع: بندهای 20-3 و 20-5 استاندارد بینالمللی ارزشگذاری داراییهای نامشهود (IVS 210).
3. استاندارد حسابداری شماره 17
این استاندارد به شناخت و اندازهگیری داراییهای نامشهود میپردازد. در آن بیان شده که داراییهایی مانند علائم تجاری باید دارای ویژگیهای «غیرعینی»، «قابل تشخیص» و «قابل اندازهگیری» باشند تا بتوان آنها را بهعنوان دارایی در صورتهای مالی شناسایی کرد.
منبع: بندهای 6 تا 10 استاندارد حسابداری شماره 17.
4. استاندارد بینالمللی گزارشگری مالی شماره 13 (IFRS 13)
این استاندارد چارچوب تعیین ارزش منصفانه داراییها از جمله علائم تجاری را مشخص میکند و روشهای مبتنی بر بازار، درآمد و هزینه را بر اساس سطح ورودیهای مشاهدهپذیر و غیرمشاهدهپذیر طبقهبندی مینماید.
منبع: بندهای 9، 22 و 72 استاندارد IFRS 13.
