تعریف و جایگاه طرح‌های بسته‌بندی (Trade Dress) در استانداردهای ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود

گروه تحریریۀ شرکت راهبران سرمایۀ هوشمند
تعریف و جایگاه طرح‌های بسته‌بندی (Trade Dress) در استانداردهای ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود

بر اساس استاندارد بین‌المللی ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود شماره 210، طرح‌های بسته‌بندی (Trade Dress) به طور مستقیم با عنوان خاصی معرفی نشده‌اند، اما این مفهوم در طبقه‌بندی دارایی‌های نامشهود مرتبط با بازار قابل تعریف و شناسایی است.

طبق بندهای مربوط به طبقه‌بندی دارایی‌های نامشهود در بندهای آغازین استاندارد 210:

«دارایی‌های نامشهود مرتبط با بازار (Market-related) عمدتاً شامل علائم تجاری، نام تجاری، دامنه‌های اینترنتی، طرح‌های تجاری و سایر مواردی است که در بازاریابی یا ترویج کالا یا خدمات مورداستفاده قرار می‌گیرند».

ازآنجاکه Trade Dress یا طرح‌های بسته‌بندی، شامل جنبه‌های بصری و طراحی کلی بسته‌بندی یک محصول است که برای شناسایی منبع تجاری آن در بازار استفاده می‌شود، مطابق این تعریف می‌توان آن را در زیرمجموعه «طرح‌های تجاری» یا به طور گسترده‌تر در دسته دارایی‌های نامشهود مرتبط با بازار قرار دارد.

بنابراین، Trade Dress در چارچوب استاندارد 210 به عنوان نوعی دارایی نامشهود مرتبط با بازار (Market-Related Intangible Asset) تلقی می‌شود که قابلیت ارزش‌گذاری دارد، به شرطی که واجد معیارهای شناسایی دارایی نامشهود مانند قابلیت جداسازی، انتقال، کنترل و ایجاد منافع اقتصادی آتی باشد.

در آیین‌نامه اجرایی ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود نیز واژه Trade Dress به‌صراحت تعریف نشده است، اما ملاک‌های شناسایی، طبقه‌بندی و ارزش‌گذاری این‌گونه دارایی‌ها در قالب همان طبقه‌بندی ارائه‌شده در استاندارد 210 مورد پذیرش قرار گرفته‌اند.

در نتیجه، اگر یک طرح بسته‌بندی دارای ویژگی‌های بصری منحصربه‌فرد، قابلیت ثبت قانونی (مثلاً به‌عنوان علامت تجاری) یا اثبات‌پذیری در بازار هدف باشد، می‌تواند در فرایند ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود، در گروه دارایی‌های مرتبط با بازار قرار گیرد و مورد ارزیابی قرار گیرد.

دسته‌بندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *