در گزارش ارزشگذاری طرحهای بستهبندی (Trade Dress) که در دسته داراییهای نامشهود مرتبط با بازار قرار میگیرد، لازم است محدودیتها و شرایط خاص بهصراحت افشا شوند. بر اساس آئیننامه اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود و استاندارد 103 بینالمللی ارزشگذاری، مهمترین محدودیتهایی که باید افشا شوند عبارتند از:
محدودیتهای مرتبط با اطلاعات و مفروضات
- اگر مفروضات اصلی بر اطلاعات ناقص یا غیرقابلاتکا استوار باشد، این موضوع باید صریحاً در بخش حدود کار گزارش افشا شود.
- چنانچه اطلاعات کلیدی از طرف متقاضی ارائه شده ولی صحت یا اتکاپذیری آن محل تردید باشد، باید در گزارش ذکر شود که اطلاعات مزبور بررسی شده یا به آن اتکا نشده است.
محدودیتهای ناشی از شرایط بازار یا عوامل بیرونی
- هرگونه ابهام، عدم اطمینان یا ریسکهای خاص مرتبط با جریانهای نقدی، شرایط رقابتی بازار، یا روندهای مصرفکننده که به طور مستقیم بر Trade Dress تأثیر میگذارد باید افشا شود.
- بهویژه در مورد داراییهایی که مستندات قانونی روشنی ندارند یا اثبات مالکیت آنها دشوار است که در بسیاری از موارد در خصوص Trade Dress صادق است، باید بهصراحت ابهامات حقوقی یا محدودیتهای اثباتی آنها ذکر شود.
محدودیتهای قراردادی، حقوقی و استفاده از گزارش
- محدودیت در استفاده از گزارش یا انتشار آن، باید بهصورت جداگانه ذکر شود. همچنین، هرگونه تضاد منافع احتمالی بین متقاضیان یا طرفهای ذینفع نیز باید افشا گردد.
مفروضات خاص یا غیرعادی
- اگر ارزشگذاری مبتنی بر مفروضات خاصی است که از عرف بازار فاصله دارد (مانند تخمینهای اغراقآمیز در مورد سهم بازار ناشی از طراحی بستهبندی)، این مفروضات باید بهروشنی در گزارش عنوان شود.
شرایط عدم اطمینان با تأثیر محسوس
- استاندارد 103 تأکید دارد که اگر در فرآیند ارزشگذاری شرایطی وجود داشته باشد که باعث عدم اطمینان یا محدودیت معنادار در اعتبار نتایج گردد، این موارد باید صریحاً افشا شود (از جمله مفروضات ناپایدار، شرایط خاص صنعت یا حقوق در دست بررسی).
بنابراین، در گزارش ارزشگذاری طرحهای بستهبندی، کلیه محدودیتهای اطلاعاتی، حقوقی، قراردادی، مفهومی و روششناختی باید بهصورت مستند و روشن، و مطابق الزامات آئیننامه و استانداردهای بینالمللی افشا شوند. عدم افشای این موارد موجب عدم انطباق گزارش با دستورالعملها و در نتیجه عدم اعتبار حرفهای آن خواهد شد.
