موارد الزام‌آور در ارزش‌گذاری طرح‌های بسته‌بندی (Trade Dress) به عنوان دارایی نامشهود

گروه تحریریۀ شرکت راهبران سرمایۀ هوشمند
موارد الزام‌آور در ارزش‌گذاری طرح‌های بسته‌بندی (Trade Dress) به عنوان دارایی نامشهود

بر اساس استاندارد بین‌المللی ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود (استاندارد 210)، ارزش‌گذاری طرح‌های بسته‌بندی (Trade Dress) که در دسته «دارایی‌های نامشهود مرتبط با بازار» قرار می‌گیرند، در موقعیت‌های زیر الزامی است:

گزارشگری مالی و حسابداری در ترکیب‌های تجاری

در مواردی که دارایی‌های نامشهود مانند طرح‌های بسته‌بندی در قالب یک ترکیب تجاری (business combination) انتقال می‌یابند، ارزش‌گذاری آن‌ها جهت گزارشگری مالی طبق استانداردهای بین‌المللی حسابداری از جمله IFRS یا استاندارد ملی، الزامی است.
این الزام به‌ویژه در مواردی که باید بین ارزش منصفانه و سرقفلی تمایز قائل شد، کاربرد دارد.

امور مالیاتی و برنامه‌ریزی انتقال مالکیت

در صورتی که طرح‌های بسته‌بندی موضوع محاسبه مالیات (مانند مالیات ‌بر ارث، هدیه یا انتقال) قرار گیرند، ارزش‌گذاری آن‌ها برای تعیین پایه مالیاتی الزامی خواهد بود.

دعاوی حقوقی و اختلافات

در دعاوی حقوقی مانند دعوای بین شرکا، طلاق، خسارت وارده به برند، یا فسخ قرارداد مالکیت معنوی، ارزش‌گذاری طرح بسته‌بندی به‌عنوان یک دارایی نامشهود برای ارائه به مراجع قانونی الزامی است.

مصادره یا واگذاری اجباری

در شرایطی که به‌موجب قانون یا حکم دادگاه طرح‌های بسته‌بندی باید مصادره یا واگذار شوند، ارزش‌گذاری رسمی آن‌ها الزامی خواهد بود.

در تمامی موارد فوق، ارزش‌گذاری باید بر اساس الزامات آیین‌نامه اجرایی ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود مصوب معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری انجام گیرد، و گزارش‌ها باید منطبق بر رویکردها و روش‌های رسمی از جمله رویکرد بازار، درآمد یا بها تهیه شود.

دسته‌بندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *