در شرایطی که اطلاعات کافی برای ارزشگذاری برند (Brand) وجود ندارد، طبق آئیننامه اجرایی و استانداردهای معتبر، ارزشگذار باید اقدامات زیر را انجام دهد:
- افشای محدودیتها و عدم قطعیتها: کلیه مواردی که برای آنها شواهد تجربی وجود ندارد یا امکان برآورد کمی آنها نیست، باید بهصورت کیفی و یا از طریق تحلیل حساسیت در گزارش ارزشگذاری افشا شود. همچنین، هرگونه محدودیت یا عدم توافق میان متقاضی و ارزشگذار باید بهصراحت ذکر گردد و نباید اعلام شود که گزارش بر مبنای دستورالعمل تهیه شده، درحالیکه اطلاعات کافی موجود نبوده است.
- استفاده از منابع اطلاعاتی قابلاتکا: ارزشگذار موظف است در صورت کمبود اطلاعات، از منابع مستقل و معتبر استفاده کرده و اعتبار و قابلیت اتکای اطلاعات ارائهشده توسط اشخاص ثالث (مانند مدیران یا مالکین) را بررسی و مستندسازی کند. در صورت نبود شواهد کافی، لازم است در گزارش تصریح شود که شرایط برای ارزشگذاری معتبر فراهم نبوده است.
- پیگیری منطقی اطلاعات: ارزشگذار باید مسیر معقولی برای دستیابی به اطلاعات طی کند، منابع استفادهشده را شفافسازی نماید و اگر اطلاعاتی مشخص نیست، مفروضات بهکاررفته را بهروشنی اعلام کند.
- بررسی امکان استفاده از سایر رویکردها یا روشهای جایگزین: در صورت عدم دسترسی به دادههای لازم برای یک رویکرد خاص (مثلاً بازار)، ارزشگذار باید ارزیابی کند که آیا امکان استفاده از رویکردهای دیگر مانند درآمد یا بها وجود دارد، مشروط به آنکه دادههای مربوط به آنها در دسترس باشد و قابلاتکا باشند.
در نهایت، اگر هیچیک از روشهای معتبر قابلاعمال نباشند و اطلاعات کافی موجود نباشد، باید بهصراحت اعلام شود که انجام ارزشگذاری معتبر ممکن نیست. این رویکرد کاملاً منطبق با استانداردهای پذیرفتهشده حرفهای و الزامات اخلاقی است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.