در گزارش ارزشگذاری برند (Brand)، افشای شفاف و دقیق محدودیتها الزامی است. این الزامات به طور مشخص در منابع اصلی به شرح زیر بیان شدهاند:
آییننامه اجرایی نحوه ارزشگذاری داراییهای نامشهود (مصوب معاونت علمی ریاستجمهوری)
بر اساس بندهای «اصولمحوری» از فصل اول:
- بند (ج): ارزشگذار باید مفروضات مهم و شرایط خاص یا غیرعادی مربوط به موضوع ارزشگذاری را به نحو مناسب در گزارش افشا نماید.
- بند (و): ارزشگذار باید دامنه و حدود کار را به نحو مناسب تعیین، اجرا و در گزارش افشا نماید.
همچنین در سایر بندها بر شفافسازی تاریخ ارزشگذاری، مبنای ارزش، استفاده موردنظر، استفادهکنندگان و روشهای ارزشگذاری تأکید شده است.
استاندارد 210 ارزشگذاری داراییهای نامشهود
در بند 5-20 (بخش الزامات خاص برای داراییهای نامشهود) تأکید شده است:
- ارزشگذاران باید هنگام ارزشگذاری دارایی نامشهود، تشخیص دهند که چه چیزی ارزشگذاری میشود و هدف از ارزشگذاری چیست.
استاندارد بینالمللی ارزشگذاری 102
در بند 3-20 آمده است:
- در مورد میزان رسیدگیهای ارزشگذاران ممکن است حدودی توافق شود. به چنین محدودیتهایی باید در دامنه کار اشاره شود.
استاندارد بینالمللی ارزشگذاری 103
در بند 2-10 نیز تأکید شده:
- بهمنظور تأمین اطلاعات مفید، گزارش باید شامل توصیف واضح از دامنه کار، مفروضات، هرگونه محدودیت و شرایط عدم اطمینان قابلملاحظهای باشد که بر ارزشگذاری تأثیر میگذارند.
این افشاسازیها برای اطمینان استفادهکنندگان از اعتبار و قابلیت اتکای گزارش حیاتی است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.