ارزشگذاری برند (Brand) در موقعیتهای زیر الزامی است:
- گزارشگری مالی و حسابداری: در مواردی که داراییهای نامشهود از جمله برند بخشی از ترکیب تجاری یا مبنای ثبت در حسابداری باشند، ارزشگذاری آنها برای گزارشگری مالی الزامی است. این موارد شامل خرید، فروش، تحلیل کاهش ارزش و سایر الزامات حسابداری میشود.
- مباحث مالیاتی و انتقالی: در زمان برنامهریزی مالیاتی، گزارشگری برای مقاصد مالیات هدایا، ارث، یا تحلیل نرخ وضع مالیات، ارزشگذاری برند ضرورت دارد.
- دعاوی حقوقی: در شرایطی مانند دعاوی خانوادگی (مانند طلاق)، محاسبه خسارت، فسخ سهام یا دعاوی مالکیت فکری، ارزشگذاری برند بهعنوان بخشی از داراییهای نامشهود الزامی میگردد.
- رویدادهای قانونی خاص: در مواردی نظیر مصادره حکومتی یا تصمیمات اجباری نهادهای نظارتی و دولتی، ارزشگذاری برند ممکن است بهصورت الزام قانونی درآید.
این موقعیتها همگی مبتنی بر استاندارد بینالمللی شماره 210 بوده و مطابق دستورالعمل اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود، لازمالاجرا محسوب میشوند.
