ارزشگذاری قراردادهای استخدامی کلیدی هنگامی دقیق و قابل اتّکا خواهد بود که تمامی پارامترهای اثرگذار بر ارزش آنها بهدرستی شناسایی و برآورد شوند. این پارامترها، مبنای تحلیلهای کمّی، مدلهای تحلیلی و سناریوهای ارزشگذاری داراییهای نامشهود را تشکیل میدهند و از حساسیت بالایی برخوردارند. چنانچه پارامترهای مذکور به طور دقیق برآورد نشوند، نتایج حاصل از ارزشگذاری قابلیت اتّکای کافی نخواهد داشت.
برآورد جریانهای نقدی قابل انتساب به فرد کلیدی
مطابق استاندارد 210، بندهای 6-60 و 11-60: برآورد جریانهای نقدی پیشبینیشده باید بهگونهای باشد که تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم حضور فرد کلیدی بر عملکرد کسبوکار را بهوضوح نشان دهد. این جریانها ممکن است شامل افزایش درآمد ناشی از مهارتهای خاص، کاهش هزینهها، توسعه محصول جدید، ایجاد روابط جدید تجاری، و بهبود مدیریت و سازماندهی داخلی باشد. برای مثال، اگر فرد کلیدی دارای روابط تجاری قوی است که منجر به افزایش فروش یا کاهش هزینههای توزیع میشود، باید اثر این عوامل بهدقت در برآورد جریان نقدی لحاظ شود.
تعیین دوره زمانی بهرهبرداری از منافع قرارداد
مطابق استاندارد 210، بندهای 1-100 تا 4-100: دوره زمانی که کسبوکار از منافع قرارداد بهرهمند خواهد شد، باید با در نظر گرفتن عوامل متعددی همچون مدّتزمان باقیمانده از قرارداد، احتمال تمدید قرارداد، پایداری همکاری فرد کلیدی و میزان جایگزینیپذیری فرد تعیین شود. در این راستا، تحلیل تاریخی میزان پایداری و ماندگاری افراد کلیدی در شرکتها و نیز ارزیابی ریسک جدا شدن فرد کلیدی در طول زمان ضروری است. برای مثال، فرد کلیدی که با توجه به سابقه و شرایط، انتظار میرود مدت طولانیتری در سازمان باقی بماند، ارزش بالاتری ایجاد میکند.
تخمین نرخ بازده مورد انتظار برای دارایی انسانی
مطابق استاندارد 210، بندهای 1-90 تا 4-90: نرخ تنزیل یا نرخ بازده باید بهگونهای تعیین شود که بیانگر ریسکها و مخاطرات مرتبط با ادامه همکاری و تداوم عملکرد فرد کلیدی باشد. به عبارت دیگر، ریسکهای عدم تداوم، نبود بازار نقدشونده برای قرارداد استخدامی، و ویژگیهای غیرقابل انتقال آن به نرخ بازدهی بالاتری منجر میشود. برای مثال، قرارداد استخدامی فردی با تخصص خاص و نادر در بازار که امکان جایگزینی آن بسیار محدود است، باید نرخ بازده بالاتری نسبت به یک قرارداد عمومیتر داشته باشد.
برآورد هزینه جایگزینی فرد کلیدی در رویکرد بها
مطابق استاندارد 210، بندهای 1-70 و 7-70: هزینه جایگزینی فرد کلیدی شامل هزینههای مستقیم و غیرمستقیم مربوط به جذب و استخدام جایگزین، آموزش فرد جدید، زمان از دسترفته در انتقال دانش و تجربه و کاهش عملکرد سازمانی در این دوره میباشد. در این راستا، علاوه بر هزینههای مالی، زیان ناشی از افت عملکرد و فرصتهای از دسترفته نیز باید برآورد و در ارزش لحاظ گردد. برای مثال، استخدام جایگزین برای مدیر فروش برجستهای که ارتباط مؤثری با مشتریان دارد، علاوه بر هزینههای استخدامی، ممکن است به از دست رفتن برخی از مشتریان یا کاهش قابل توجه درآمدها منجر شود.
در نظر گرفتن مشوقهای مالیاتی و مقرراتی
مطابق استاندارد 210، بند 1-110: در برخی موارد، قراردادهای استخدامی کلیدی ممکن است مشمول صرفهجویی مالیاتی یا استفاده از معافیتهای خاص قانونی و مقرراتی شوند. این مزایا میتواند تأثیر مستقیمی بر ارزش قرارداد داشته باشد و لازم است در محاسبات مربوط به ارزشگذاری قراردادها لحاظ گردد. برای مثال، قراردادهای استخدامی که از سوی نهادهای دولتی یا شرکتهای دانشبنیان منعقد میشوند، ممکن است از مزایای مالیاتی ویژهای برخوردار باشند که باید در تحلیل ارزش آنها لحاظ شود.
پارامترهای کلیدی مذکور در ارزشگذاری قراردادهای استخدامی کلیدی از طریق بررسی و تحلیل دقیق عملکرد گذشته، برآورد واقعبینانۀ سناریوهای احتمالی همکاری، و تحلیل ریسکها و مزایای مربوط به حضور فرد کلیدی تعیین میشوند. ازاینرو، دقّت در تخمین این پارامترها موجب افزایش اعتبار و قابلیت اتّکای نتایج حاصل از ارزشگذاری خواهد بود.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.