توافقات انتقال فناوری بهدلیل نقش حیاتی در ایجاد مزیت رقابتی و کسب درآمدهای مبتنی بر دانش، در موقعیتهای مختلف حقوقی، مالی و قراردادی، به ارزشگذاری رسمی نیازمند هستند. در این توافقات، دارایی نامشهود منتقلشده، اعم از فناوریهای ثبتشده و نشده، دانش فنی، حق امتیاز و لیسانسها، باید بهصورت دقیق و منصفانه ارزشگذاری شود تا ضمن حفظ حقوق طرفین معامله، زمینه تصمیمگیری صحیح و عادلانه فراهم گردد.
مطابق استاندارد 210 ارزشگذاری، بند 10-20:
در ادغام یا خرید شرکتهای دانشبنیان یا فناور، توافقات انتقال فناوری باید بهعنوان یک دارایی نامشهود مستقل شناسایی شوند و به ارزش منصفانه در تاریخ تحصیل گزارش گردند. در چنین معاملاتی، ارزشگذاری مناسب فناوریها باعث شفافیت صورتهای مالی و تعیین دقیق بهای تمامشده شرکتهای تحصیلشده میشود و به تصمیمگیری صحیح سرمایهگذاران کمک میکند.
مطابق آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند «هـ»:
در قراردادهای بینالمللی و همکاریهای فناورانهای که تحت نظارت و حمایت نهادهای دولتی و دانشگاهی قرار دارند، ارزشگذاری رسمی داراییهای نامشهود، بهویژه حقوق ناشی از فناوری، بهمنظور تعیین قیمت منصفانه الزامی است. در واقع، نهادهای نظارتی معمولاً این ارزشگذاری را بهعنوان مبنای تعیین حقوق و تعهدات طرفین قرارداد میشناسند و آن را برای حمایت از منافع عمومی ضروری میدانند.
مطابق استاندارد 210 ارزشگذاری، بند 10-20 و آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند «ج»:
در دعاوی حقوقی مرتبط با مالکیت فکری یا نقض قراردادهای انتقال فناوری، طرفهای دعوا نیازمند ارائه گزارشی جامع از ارزش فناوری انتقالیافته هستند تا از طریق آن خسارات واردشده را محاسبه کرده و یا به حلوفصل اختلاف بپردازند. در اینگونه موارد، یک گزارش ارزشگذاری رسمی و دقیق میتواند بهعنوان سندی معتبر و قانونی در دادگاهها و مذاکرات حقوقی مورد استفاده قرار گیرد.
مطابق استاندارد 210 ارزشگذاری، بند 1-110:
در تحلیلهای مالیاتی و تعیین قیمت انتقالی (Transfer Pricing) درونگروهی یا صرفهجوییهای مالیاتی، ارزشگذاری رسمی توافقات انتقال فناوری الزامی است. در این شرایط، شرکتها برای رعایت مقررات مالیاتی ملزم هستند داراییهای نامشهود و فناوریهای انتقالیافته را به شکل منصفانه و دقیق ارزشگذاری نمایند تا از بروز اختلافات مالیاتی جلوگیری شود.
مطابق آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند «ط»:
در زمان جذب سرمایه یا واگذاری سهام شرکتهای مبتنی بر فناوری، سرمایهگذاران نیازمند شناخت ارزش اقتصادی و دقیق فناوریها و داراییهای نامشهود موجود در شرکتها هستند. توافقات رسمی انتقال فناوری که ارزش آنها بهدقت مشخص شده باشد، اعتماد سرمایهگذاران را جلب کرده و مبنای مناسبی برای تعیین قیمت سهام و جذب سرمایه جدید فراهم میکند.
در تمامی موارد یادشده، رعایت الزامات استاندارد بینالمللی ارزشگذاری IVS 210 و همچنین آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، جهت رسیدن به ارزش منصفانه و قابل دفاع ضروری است. این استانداردها دستورالعملهای دقیقی را در مورد نحوه ارزشگذاری، انتخاب رویکردها و روشهای مناسب، نرخ تنزیل، و الزامات خاص داراییهای نامشهود مشخص مینمایند و راهنمایی دقیقی برای کارشناسان ارزشگذاری فراهم میکنند.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.