فیلمها هنگامی بهعنوان دارایی نامشهود قابل شناسایی و ارزشگذاری هستند که معیارهایی مشخص در زمینههای حقوقی، فنی و اقتصادی را احراز کنند. این معیارها، پایهای برای ثبت فیلم در صورتهای مالی و نیز ارزشگذاری آن بهشمار میروند.
مطابق استاندارد 17 حسابداری، بند 8، فیلم باید بهصورت کامل تولید شده یا دستکم در مرحلهای از توسعه باشد که به شکلی قابل اتّکا قابل اندازهگیری باشد. بهعبارت دیگر، ارائه مستنداتی از تولید کامل فیلم، نسخه نهایی یا شواهدی از مرحله پستپروداکشن ضروری است.
مطابق استاندارد 17 حسابداری، بند 10-الف، فیلم باید قابلیت تفکیکپذیری، لیسانس یا انتقال مستقل از سایر اجزای کسبوکار را داشته باشد؛ یا بهرهبرداری از آن بهطور قراردادی بهگونهای باشد که بهطور مستقل از سایر فعالیتها قابل انجام باشد. بهعنوان نمونه، قراردادی که فیلم را بهصورت مستقل به یک توزیعکننده واگذار میکند، بیانگر قابلیت تفکیکپذیری فیلم است.
مطابق استاندارد 17 حسابداری، بند 17، شرکت باید کنترل حقوقی بهرهبرداری فیلم را داشته باشد. یعنی از طریق قرارداد تولید، گواهی کپیرایت یا قرارداد پخش، مالکیت حقوقی یا انحصار بهرهبرداری را در اختیار داشته و بتواند از استفاده غیرمجاز دیگران جلوگیری کند. بهعنوان مثال، قراردادهای مشخص با عوامل فیلم و مجوزهای قانونی مربوط به پخش فیلم، این کنترل حقوقی را تضمین میکند.
مطابق استاندارد 17 حسابداری، بند 13، فیلم باید توانایی ایجاد منافع اقتصادی آتی داشته باشد؛ یعنی قابلیت تولید جریان نقدی مستقیم یا صرفهجویی هزینهای از طریق فروش، پخش، لیسانس یا استفاده تبلیغاتی را دارا باشد. این منافع اقتصادی باید مبتنی بر پیشبینیهای مستند، منطقی و قابل اتّکا باشند؛ بهعنوان نمونه، پیشبینی فروش فیلم بر اساس عملکرد گذشته یا قراردادهای قطعی با شبکههای پخش انجام میگیرد.
مطابق استاندارد 17 حسابداری، بند 12-ب، اندازهگیری بهای تمامشده فیلم باید بهشکل اتّکاپذیر امکانپذیر باشد. هزینههای مرتبط با تولید فیلم، بازاریابی یا خرید حقوق آن باید مستند، مستدل و قابل اندازهگیری بوده و در ثبت حسابها و ارزشگذاری لحاظ شود. مثلاً مستندات مالیاتی، قراردادهای تولید، صورتحسابهای عوامل، و قرارداد خرید حقوق فیلم از نمونه مستندات قابلاتکا برای ثبت بهای تمامشده محسوب میشوند.
مطابق استاندارد 17 حسابداری، بند 27، اگر فیلم در جریان خرید یک شرکت بهعنوان دارایی مستقل شناسایی شود، باید حتی در صورتی که قبلاً بهطور مجزا ثبت نشده باشد، با ارزش منصفانه بهعنوان دارایی جداگانه ثبت گردد. بهعنوان مثال، هنگام ترکیب تجاری، ارزش فیلمها مستقل از سرقفلی شرکت شناسایی میشود.
در مجموع، فیلم زمانی بهعنوان دارایی نامشهود کسبوکار تلقی میشود که قابل شناسایی، قابل انتقال، دارای کنترل حقوقی، واجد منافع اقتصادی آتی و دارای بهای تمامشده قابل اندازهگیری باشد. اگر هریک از این شروط فراهم نباشد، ارزشگذاری فیلم تنها از طریق تحلیلهای جایگزین و افشای محدودیتها انجامپذیر است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.