معیارهای شناسایی طراحی‌های گرافیکی و تبلیغاتی به‌عنوان دارایی نامشهود کسب‌وکار

گروه تحریریۀ شرکت راهبران سرمایۀ هوشمند
معیارهای شناسایی طراحی‌های گرافیکی و تبلیغاتی به‌عنوان دارایی نامشهود کسب‌وکار

طراحی‌های گرافیکی و تبلیغاتی، به دلیل برخورداری از ویژگی‌های متمایز فنی، حقوقی و اقتصادی، قابلیت شناسایی به‌عنوان دارایی نامشهود را دارند؛ با این حال، برای ثبت آن‌ها در صورت‌های مالی یا گزارش ارزش‌گذاری، رعایت دقیق و کامل معیارهای تعیین‌شده در استاندارد حسابداری ۱۷ ضروری است.

وجود طراحی نهایی و قابل شناسایی

مطابق استاندارد حسابداری ۱۷، بند 8: طراحی باید به صورت نهایی و کامل تهیه شده و مستند باشد؛ مانند فایل نهایی گرافیکی آماده برای استفاده تجاری، خروجی چاپی و قابل بهره‌برداری، ویدئوی نهایی تبلیغاتی یا یک طراحی کامل ثبت‌شده در راهنمای برند سازمان. بنابراین، پیش‌طرح‌ها، نسخه‌های خام یا طرح‌هایی که به مرحلۀ نهایی نرسیده‌اند و آمادۀ استفاده نیستند، معیار شناسایی را برآورده نمی‌کنند.

قابلیت تفکیک‌پذیری یا انتقال مستقل

مطابق استاندارد حسابداری ۱۷، بند 10-الف: طراحی باید قابلیت آن را داشته باشد که مستقل از سایر دارایی‌های بازاریابی و اجزای برند به شخص ثالثی منتقل گردد؛ به عبارت دیگر، امکان فروش، واگذاری، اعطای لیسانس یا بهره‌برداری مستقل آن وجود داشته باشد. این قابلیت حتی اگر عملاً اجرا نشده باشد، برای شناسایی به عنوان دارایی نامشهود کفایت می‌کند.

کنترل حقوقی بهره‌برداری توسط شرکت

مطابق استاندارد حسابداری ۱۷، بند 17: شرکت باید به کمک مستندات حقوقی، از جمله گواهی کپی‌رایت، قرارداد طراحی، یا توافق‌نامۀ واگذاری حقوق با طراح، اثبات نماید که به طور انحصاری یا با حق بهره‌برداری معیّن، کنترل حقوقی و قانونی طراحی را در اختیار دارد. به بیان دیگر، شرکت باید قادر به جلوگیری از بهره‌برداری دیگران از این طراحی باشد.

توانایی ایجاد منافع اقتصادی آتی

مطابق استاندارد حسابداری ۱۷، بند 13: طراحی باید به وضوح دارای توانایی ایجاد منافع اقتصادی در آینده باشد. این منافع شامل توانایی جذب مشتریان جدید، افزایش فروش، بهبود تجربه مشتری و ایجاد تمایز و مزیت رقابتی برای برند است. مستند کردن این منافع یا پیش‌بینی قابل اتّکای آن‌ها برای شناسایی الزامی است؛ به عنوان مثال، یک ویدئوی تبلیغاتی موفق یا طراحی بسته‌بندی منحصربه‌فرد که موجب افزایش سهم بازار شده باشد، مصادیق بارز ایجاد منافع اقتصادی آتی است.

قابلیت اندازه‌گیری بهای تمام‌شده به‌صورت اتکاپذیر

مطابق استاندارد حسابداری ۱۷، بند 12-ب: هزینه‌های مرتبط با تولید و آماده‌سازی طراحی‌ها، مانند هزینه‌های طراحی، مشاوره خلاقانه، نرم‌افزارهای مورد استفاده در طراحی، برگزاری جلسات مشاوره و طراحی، یا انجام آزمون‌های بازار، باید به صورت مستند و قابل محاسبه باشند تا بتوان آن‌ها را به عنوان مبنای اندازه‌گیری و ثبت بهای تمام‌شده در دفاتر مالی مورد استفاده قرار داد.

شناسایی مستقل در ترکیب تجاری

مطابق استاندارد حسابداری ۱۷، بند 27: در مواقعی که شرکتی در یک ترکیب تجاری (خرید سهام یا دارایی شرکت دیگر) اقدام به تملّک طراحی‌های تبلیغاتی یا گرافیکی می‌کند، چنانچه این دارایی‌ها مستقل از سرقفلی قابل تفکیک و ارزش‌گذاری باشند، حتی اگر قبلاً شناسایی نشده باشند، باید به‌عنوان دارایی مستقل شناسایی و در صورت‌های مالی ثبت گردند.

‌‌‌

با توجه به آنچه گفته شد، برای شناسایی طراحی‌های گرافیکی و تبلیغاتی به‌عنوان دارایی نامشهود، وجود فایل نهایی، کنترل حقوقی، قابلیت انتقال یا بهره‌برداری مستقل، مستندات کافی هزینه‌ها و همچنین پتانسیل ایجاد درآمد آتی الزامی است. در مواردی که یکی از این معیارها فراهم نباشد، لازم است تحلیل‌های جایگزین صورت پذیرد و محدودیت‌های مربوط به شناسایی آن افشا گردد.

‌‌‌

برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.

همچنین می‌توانید مقاله راهنمای جامع ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزش‌گذرای این نوع دارایی‌ها آشنا شوید.

برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزش‌گذاری و مشاوره سرمایه‌گذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.

دسته‌بندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *