برای ارزشگذاری دقیق طراحیهای گرافیکی و تبلیغاتی لازم است مستندات کافی در زمینههای حقوقی، مالی، فنی و بازاریابی تهیه شود. این مستندات، علاوه بر اینکه اثباتکننده وجود و مالکیت این داراییهای نامشهود است، پایهای محکم برای ارزیابی اقتصادی و برآورد منافع آتی آنها نیز بهشمار میرود. تهیه این مستندات برای انجام تحلیلهای دقیق طبق استانداردهای ارزشگذاری داراییهای نامشهود الزامی بوده و پایه ارزیابیهای حقوقی و مالی محسوب میشود.
اسناد مالکیت حقوقی یا قرارداد واگذاری
مطابق استاندارد حسابداری شماره ۱۷، بند ۱۷: مستندات مالکیت حقوقی داراییهای نامشهود شامل گواهی ثبت اثر هنری یا تبلیغاتی، قرارداد کتبی میان طراح و کارفرما، قراردادهای آژانس تبلیغاتی، و هرگونه مستندات دیگری است که حقوق مربوط به اثر را بهصورت شفاف مشخص کرده باشد. در مواردی که ثبت رسمی صورت نگرفته باشد، قرارداد واگذاری باید انتقال حقوق مالکیت و حقوق بهرهبرداری را بهطور دقیق و مشخص ارائه کند. رعایت این موارد، شرط لازم برای تأیید مالکیت حقوقی دارایی نامشهود است.
نمونه اثر و مستندات فنی طراحی
مطابق استاندارد IVS 210، بند ۷۰-۷: کلیه مستندات فنی طراحی نظیر فایلهای اصلی طراحی شامل لوگو، بستهبندی، پوستر، ویدئو و سایر آثار تبلیغاتی باید در دسترس باشند. همچنین ارائه دستورالعمل جامع استفاده از برند (Brand Guideline)، نسخه نهایی و رسمی کمپینها و مستندات مرتبط با فرایند خلق اثر برای شناسایی و ارزیابی مستقل داراییهای نامشهود الزامی است.
گزارشهای بهرهبرداری یا انتشار اثر
مطابق استاندارد IVS 210، بند ۶۰-۱۱: گزارشها و مستندات دقیق استفاده از طرحهای گرافیکی و تبلیغاتی در کمپینهای مختلف باید ارائه گردد. این مستندات شامل گزارشهای مربوط به بهکارگیری طرح در بستهبندی محصولات، تبلیغات رسانهای، وبسایتها، شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای فروش است. در صورت امکان، گزارشهایی از تأثیرات تجاری طرح، مانند افزایش فروش، جذب مشتری یا افزایش بازدید از محصول و خدمات، نیز باید به گزارش ارزشگذاری ضمیمه گردد.
قراردادهای لیسانس یا واگذاری بهرهبرداری
مطابق استاندارد IVS 210، بند ۶۰-۱۹: اگر طراحی گرافیکی یا تبلیغاتی بهصورت لیسانس به شخص ثالث واگذار شده یا مجوز بهرهبرداری از آن صادر گردیده باشد، مستندات مربوط به قرارداد شامل نرخ امتیاز (رویالتی)، مدت زمان قرارداد، قلمرو استفاده از اثر و کلیه حقوق منتقلشده باید در گزارش آورده شود. این اطلاعات نقش کلیدی در تحلیل منافع اقتصادی طرح و برآورد ارزش فعلی آن دارند.
سوابق هزینه طراحی
مطابق استاندارد IVS 210، بند ۷۰-۵: ارائه فاکتورهای مالی یا قراردادهایی که هزینههای مربوط به طراحی و اجرای اولیه اثر را مشخص میکنند الزامی است. این هزینهها شامل مواردی همچون هزینه طراحی، خرید نرمافزارها، جلسات مشاوره، هزینههای تست بازار و نسخهبرداری اولیه بوده و در روش بهای جایگزینی به عنوان معیاری اساسی در برآورد ارزش دارایی نامشهود استفاده میشوند.
گزارشهای بازاریابی یا تحلیل تأثیر طراحی
مطابق استاندارد IVS 102، بند ۲۰-۴: اگر اطلاعات درآمدی مستقیم از اثر وجود نداشته باشد، میتوان از گزارشهای تحلیلی بازاریابی و مطالعات رفتار مصرفکنندگان استفاده کرد. نظرات کارشناسان برند و تحلیل تجربههای مشابه نیز قابل استناد است، اما در این موارد باید منابع، مفروضات و محدودیتهای موجود بهطور واضح افشا گردد.
وجود مستندات فنی، حقوقی، مالی و بازاریابی برای ارزیابی دقیق ارزش طراحیهای گرافیکی و تبلیغاتی بسیار حیاتی است. در صورت عدم دسترسی به بخشی از مدارک ضروری، باید از تحلیلهای جایگزین و ارائه سناریوهای محتمل همراه با افشای محدودیتها استفاده کرد. همکاری مؤثر میان واحدهای حقوقی، بازاریابی، و تیم طراحی در گردآوری این مستندات نقش اساسی در ارزشگذاری معتبر و دقیق این داراییهای نامشهود دارد.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.