گزارشهای ارزشگذاری فیلمنامهها، بهعنوان داراییهای نامشهود، گاهی به دلایل حقوقی، فنی یا اقتصادی ممکن است با محدودیتهایی روبهرو شوند. به همین دلیل، افشای کامل و دقیق این محدودیتها در گزارشهای ارزشگذاری الزامی است تا شفافیت، اعتبار، صحت و قابلیت دفاع از گزارش حفظ شود و مانع سوءبرداشت ذینفعان و بروز اختلافات احتمالی شود.
نبود مستندات رسمی مالکیت یا قرارداد ثبتشده
مطابق استاندارد حسابداری شماره ۱۷، بند ۱۷: در مواردی که فیلمنامه فاقد مستندات رسمی، ثبت کپیرایت یا قرارداد رسمی انتقال حقوق مالکیت باشد و حقوق بهرهبرداری آن صرفاً براساس عرف بازار یا توافقات شفاهی تعیین شده باشد، لازم است این محدودیت حقوقی به طور شفاف و دقیق در گزارش ارزشگذاری افشا شود. این افشاگری کمک میکند تا سطح ریسک مالکیتی و حقوقی اثر برای ذینفعان مشخص گردد و مبنایی روشن برای تصمیمگیری فراهم شود.
نبود دادههای بازار یا معاملات مقایسهپذیر
مطابق استاندارد IVS 210، بندهای ۴ تا ۵۰: اگر در ارزشگذاری فیلمنامه از رویکرد بازار یا روش امتیازی استفاده میشود و در بازار اطلاعات عمومی و مستند از معاملات یا نرخهای بهرهبرداری مشابه وجود نداشته باشد، باید این محدودیت در گزارش تصریح شده و نحوه محاسبه و مفروضات مربوط به آن بهطور شفاف ذکر شود. این امر اعتبار ارزشگذاری و قابلیت استناد به آن را افزایش خواهد داد.
تفکیکناپذیری نقش فیلمنامه در ارزش کل پروژه
مطابق استاندارد IVS 210، بندهای ۳ تا ۶۰: در بسیاری از موارد، سودآوری یک پروژه سینمایی به عواملی نظیر حضور بازیگران مشهور، کارگردان مطرح و برندهای معتبر بستگی دارد. در این حالت، ممکن است تفکیک دقیق سهم فیلمنامه در کل ارزش پروژه با دشواری روبهرو باشد. بنابراین، باید این محدودیت و روشی که برای تفکیک تقریبی سهم فیلمنامه استفاده شده است به صورت روشن و همراه با دلایل کارشناسی در گزارش بیان گردد.
ابهام در قابلیت تولید یا امکان پخش اثر
مطابق استاندارد IVS 210، بندهای ۱ تا ۱۰۰: اگر فیلمنامه در مراحل اولیه قرار دارد و هنوز به مرحله تولید نرسیده است یا احتمال به تولید رسیدن آن مشخص نیست، باید این موضوع بهعنوان ریسک مهم و تأثیرگذار بر برآوردهای جریان نقدی و پیشبینی عمر اقتصادی اثر مطرح شده و میزان اثرگذاری آن بهطور دقیق تشریح شود. این افشاگری میتواند جلوی سوءبرداشت از ارزش فیلمنامه را بگیرد و به سرمایهگذاران در ارزیابی بهتر پروژه کمک نماید.
ریسکهای قراردادی یا حقوقی در بهرهبرداری
مطابق استاندارد IVS 103، بندهای ۳ تا ۲۰: چنانچه در مالکیت و بهرهبرداری از فیلمنامه، چندین ذینفع وجود داشته باشد یا محدودیتهای خاص قراردادی و حقوقی در مورد واگذاری حقوق آن به اشخاص ثالث اعمال شود، لازم است این ریسکها به وضوح در گزارش ارزشگذاری افشا گردد. این افشاگری باید به گونهای باشد که مشخص شود این محدودیتها چه تأثیری بر سطح کنترل، استفاده از حقوق مادی و معنوی اثر و ارزش اقتصادی آن دارند.
استفاده از مفروضات ارائهشده توسط کارفرما
مطابق استاندارد IVS 103، بندهای ۳ تا ۲۰: در مواردی که برخی اطلاعات کلیدی مانند پیشبینی فروش، نرخ رشد آتی یا نرخ امتیاز بهرهبرداری از سوی کارفرما یا سفارشدهنده ارزشگذاری ارائه شده و ارزشگذار امکان بررسی و تأیید مستقل آنها را ندارد، باید این محدودیت در گزارش به صراحت ذکر شده و مسئولیت محدود ارزشگذار در قبال صحت و کامل بودن این اطلاعات مشخص گردد. این توضیح از مسئولیتپذیری ارزشگذار و قابلیت استناد به گزارش حمایت میکند.
افشای دقیق و شفاف تمامی محدودیتها، فرضیات و ضعفهای دادهای در گزارشهای ارزشگذاری فیلمنامه، بخشی مهم و جداییناپذیر از فرآیند ارزشگذاری است. این اقدام، ضمن تقویت اعتماد سرمایهگذاران، تهیهکنندگان و سایر ذینفعان، از بروز سوءبرداشتها و چالشهای حقوقی و قراردادی در آینده پیشگیری میکند. توجه به این محدودیتها و رعایت استانداردهای ارزشگذاری باعث میشود ارزش محاسبهشده به نحو مطلوب قابل دفاع باشد و مبنای مطمئنی برای تصمیمگیری اقتصادی فراهم کند.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.