در ارزشگذاری حق بهرهبرداری از منابع طبیعی، کمبود یا فقدان اطلاعات فنی و بازار نباید باعث توقف تحلیل و ارزشگذاری شود. استانداردهای ارزشگذاری IVS و استاندارد شماره ۲۱۰ برای مواجهه با این وضعیت راهکارهایی ارائه کردهاند تا گزارشهای ارزشگذاری همچنان شفاف و معتبر باقی بمانند.
استفاده از تحلیل سناریو یا تحلیل حساسیت برای پوشش عدمقطعیتها
مطابق آییننامه اجرایی ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل دوم، بند ج: در صورت نبود دادههای قطعی و مشخص، میتوان با استفاده از تحلیل سناریو، دامنهای از ارزشها را در حالتهای خوشبینانه، میانه و بدبینانه طراحی کرد و سپس گزارش ارزشگذاری را بر اساس همین دامنه ارزش ارائه داد. تحلیل حساسیت نیز میتواند بهعنوان ابزاری برای بررسی میزان تأثیر هر متغیر اصلی مانند حجم استخراج، قیمت فروش یا هزینههای عملیاتی بر ارزشگذاری به کار گرفته شود تا اثر هر یک از این متغیرها بهخوبی مشخص و ارزیابی شود.
افشای کامل محدودیتها و ارائه شفاف مفروضات جایگزین
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-3: در فرآیند ارزشگذاری باید مشخص شود که کدامیک از ورودیها و دادهها فاقد شواهد تجربی و قابل اتکا بوده و از مفروضات جایگزین استفاده شده است. همچنین باید مبنای انتخاب این مفروضات و دلایل استفاده از آنها بهروشنی و با جزئیات کافی افشا شود. این افشاگری به شفافیت بیشتر گزارش کمک میکند و استفادهکنندگان گزارش ارزشگذاری را نسبت به ریسکها و عدم قطعیتها آگاه میسازد.
اتکا به قضاوت حرفهای و نظرات کارشناسی مستقل
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-2 و 20-5: هنگام نبود دادههای کافی و دقیق، ارزشگذار میتواند به قضاوت حرفهای و نظرات کارشناسی متخصصان حوزههای مرتبط از جمله زمینشناسی، حقوقی یا بازار متکی شود. در این حالت، صلاحیت و استقلال کارشناسان باید بررسی و تأیید شود و جزئیات آن بهطور شفاف در گزارش ارزشگذاری افشا گردد تا اعتبار گزارش تضمین شود.
استفاده از رویکرد تطبیقی با پروژههای مشابه
مطابق استاندارد بینالمللی ارزشگذاری شماره ۲۱۰، بند 25-60: در مواردی که اطلاعات اختصاصی از پروژه در دسترس نیست، استفاده از اطلاعات و عملکرد پروژههای مشابه در منطقه یا صنعت میتواند ابزار جایگزین مناسبی برای مدلسازی اولیه ارزشگذاری باشد. بهطور مثال، میتوان از نرخ بازده سرمایهگذاری، حاشیه سود و نسبتهای مالی و عملیاتی پروژههای مشابه بهعنوان معیارهای مقایسهای بهره گرفت.
افشای سطح اتکا به دادههای دریافتی از متقاضی یا منابع داخلی
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-4: اگر ارزشگذاری بر اساس دادههایی صورت پذیرفته که تأیید تجربی آنها ممکن نیست یا توسط متقاضی ارائه شده است، باید این موضوع بهطور واضح در گزارش اعلام شود. همچنین نوع دادهها، سطح اتکای ارزشگذار به این دادهها و اثر احتمالی این دادهها بر نتایج ارزشگذاری نیز باید بهطور دقیق تشریح گردد.
در شرایط نبود اطلاعات کافی برای ارزشگذاری حق بهرهبرداری از منابع طبیعی، استانداردهای ارزشگذاری تأکید دارند که تحلیل ارزش متوقف نشده و با ارائه مفروضات جایگزین و تحلیلهای تطبیقی، گزارشها همچنان معتبر و قابل اتکا باشند.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.