رویکردها و روش‌های استاندارد برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها  (Patents)

گروه تحریریۀ شرکت راهبران سرمایۀ هوشمند
رویکردها و روش‌های استاندارد برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها  (Patents)

پتنت‌ها (حق ثبت اختراع) به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دارایی‌های نامشهود در دنیای کسب‌وکار مدرن، نقش کلیدی در افزایش مزیت رقابتی، نوآوری و درآمدزایی دارند. ارزش‌گذاری دقیق و معتبر پتنت‌ها برای تصمیم‌گیری‌های مالی، تجاری و حقوقی شرکت‌ها بسیار ضروری است. انتخاب رویکرد مناسب برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها، بسته به عواملی مانند نوع فناوری، بازار هدف، کاربرد عملیاتی و مرحله بهره‌برداری از پتنت‌ها متفاوت است. در این مقاله، رویکردها و روش‌های استاندارد بین‌المللی برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها، مطابق با استاندارد ارزشگذاری بین‌المللی (IVS 210)، به‌طور کامل بررسی شده است.

برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها، سه رویکرد اصلی درآمدی، بازار و بها (هزینه) وجود دارد که هر کدام روش‌ها و کاربردهای خاص خود را دارند. در ادامه به بررسی دقیق این رویکردها و روش‌های ارزش‌گذاری مرتبط با پتنت‌ها می‌پردازیم:

رویکرد درآمدی: ارزش‌گذاری پتنت به روش سود مازاد  (Excess Earnings Method)

طبق استاندارد ارزشگذاری بین‌المللی (IVS 210)، بند (60-6)، در رویکرد درآمدی، روش سود مازاد یکی از پرکاربردترین و معتبرترین روش‌ها برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها محسوب می‌شود. این روش در شرایطی به‌کار می‌رود که پتنت منبع اصلی ایجاد مزیت رقابتی، جریان نقدی و درآمدهای اقتصادی باشد. به ویژه در شرکت‌های فناورانه، دارویی و نوآورانه که بخش عمده‌ای از درآمدشان به فناوری ثبت‌شده (پتنت) وابسته است، روش سود مازاد کاربرد گسترده‌ای دارد. در این روش، ابتدا سود کل کسب‌وکار شناسایی می‌شود، سپس سود مربوط به سایر دارایی‌های مکمل (مانند دارایی‌های فیزیکی یا انسانی) کسر شده و سود باقی‌مانده (مازاد) به پتنت منتسب می‌شود.

رویکرد درآمدی: روش رهایی از حق امتیاز  (Relief from Royalty Method)

بر اساس استاندارد ارزشگذاری (IVS 210)، بند (60-18)، روش رهایی از حق امتیاز نیز از دیگر روش‌های رایج و معتبر در رویکرد درآمدی برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها است. این روش زمانی به‌کار می‌رود که پتنت‌ها قابلیت اعطای لایسنس (لیسانس‌دهی) داشته باشند و در بازار مشابه نرخ‌های حق امتیاز یا قراردادهای مشابه وجود داشته باشد. در این روش، ارزش پتنت بر اساس صرفه‌جویی‌های اقتصادی ناشی از مالکیت مستقیم فناوری، نسبت به شرایطی که شرکت ناچار به پرداخت حق امتیاز برای استفاده از فناوری مشابه باشد، تعیین می‌شود.

رویکرد درآمدی:  روش مقایسه با سناریو بدون پتنت  (With-and-Without Method)

مطابق با استاندارد بین‌المللی ارزشگذاری (IVS 210)، بند (60-22)، روش مقایسه با سناریوی بدون پتنت یکی دیگر از روش‌های درآمدی است که در برخی شرایط خاص کاربرد دارد. این روش به این صورت است که ابتدا ارزش کسب‌وکار در حضور پتنت و سپس در سناریوی بدون پتنت (نبود فناوری ثبت‌شده) تخمین زده می‌شود و تفاوت بین این دو سناریو به‌عنوان ارزش پتنت محاسبه می‌گردد. این روش به ویژه در ارزش‌گذاری قراردادهای عدم رقابت، فناوری‌های انحصاری و پتنت‌هایی با تأثیر اقتصادی زیاد کاربرد دارد.

رویکرد بازار: ارزش‌گذاری پتنت با مقایسه معاملات مشابه  (Comparable Transactions)

طبق استاندارد بین‌المللی (IVS 210)، بند (50-5)، رویکرد بازار در ارزش‌گذاری پتنت‌ها زمانی کاربرد دارد که داده‌های مناسبی از معاملات ثبت‌شده و عمومی‌شده پتنت‌های مشابه وجود داشته باشد. در این روش، ارزش پتنت مورد نظر با استفاده از قیمت‌ها یا ضرایب معاملاتی حاصل از معاملات مشابه در بازار تعیین می‌شود. البته برای استفاده از این روش، لازم است تعدیلات کافی و دقیق برای تفاوت‌های موجود در صنعت، دامنه حقوق پتنت‌ها و ویژگی‌های فنی آن‌ها صورت گیرد.

رویکرد بها: روش بهای جایگزینی  (Replacement Cost Method)

بر اساس استاندارد ارزشگذاری (IVS 210)، بند (70-1)، در شرایطی که پتنت‌ها هنوز به مرحله تجاری‌سازی یا درآمدزایی نرسیده‌اند، یا به هر دلیلی جریان درآمدی قابل پیش‌بینی از آن‌ها وجود ندارد (مثلاً پتنت‌های آزمایشی یا غیرفعال)، روش بهای جایگزینی مبنای مناسبی برای ارزش‌گذاری خواهد بود. در این روش، ارزش پتنت بر اساس هزینه‌های صرف‌شده برای تحقیق، ثبت، توسعه، آزمایش و پیاده‌سازی فناوری مشابه محاسبه می‌شود. این هزینه‌ها شامل هزینه تحقیق و توسعه (R&D)، هزینه ثبت و اخذ پتنت، هزینه آزمایش‌ها و سود کارآفرینی (Entrepreneurial Profit) است.

‌‌

انتخاب رویکرد و روش مناسب برای ارزش‌گذاری پتنت‌ها بستگی به عواملی چون نوع استفاده عملیاتی، قابلیت لیسانس‌دهی، سطح توسعه فناوری، بازار هدف و وجود معاملات مقایسه‌ای دارد. در گزارش نهایی ارزش‌گذاری، ارزش‌گذار باید به‌طور دقیق، واضح و شفاف رویکرد انتخابی، مفروضات کلیدی، دلایل انتخاب روش و تحلیل حساسیت نسبت به مفروضات را بیان کند. ارائهٔ شفاف و مستند این موارد موجب افزایش اعتبار گزارش و پذیرش نتایج توسط مراجع رسمی و ذی‌نفعان می‌شود.

رعایت دقیق این استانداردهای بین‌المللی ارزشگذاری موجب ارتقای شفافیت، قابلیت اتکای گزارش‌ها و کاهش ریسک‌های مالی، حقوقی و مدیریتی مرتبط با ارزش‌گذاری پتنت‌ها خواهد شد.

‌‌‌

برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.

همچنین می‌توانید مقاله راهنمای جامع ارزش‌گذاری دارایی‌های نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزش‌گذرای این نوع دارایی‌ها آشنا شوید.

برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزش‌گذاری و مشاوره سرمایه‌گذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.

دسته‌بندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *