قراردادهای خدماتی به دلیل ویژگیهایی چون قابلیت فسخ، تنوع خدمات، یا وابستگی به فناوری، ممکن است در فرآیند ارزشگذاری داراییهای نامشهود با محدودیتهایی مواجه شوند. این محدودیتها باید به طور شفاف و دقیق افشا شوند تا اعتبار گزارش حفظ شود. بر اساس استانداردهای ارزشگذاری، افشای دقیق این محدودیتها برای استفادهکنندگان گزارش الزامی است.
افشای مفروضات کلیدی درباره مدت قرارداد و نرخ تمدید
مطابق استاندارد IVS 102، بند 3-20: در صورتی که مفروضات ارزشگذاری بر تمدید قرارداد یا حفظ مشتری بدون وجود تعهد قانونی بنا نهاده شده باشد، این امر باید به صراحت و همراه با میزان ریسک مربوطه افشا شود. چنین افشایی کمک میکند تا استفادهکنندگان گزارش از فرضیات و ریسکهایی که بر مبنای آنها ارزشگذاری صورت گرفته، آگاه شوند.
اعلام میزان تفکیکپذیری درآمد حاصل از قرارداد از سایر خدمات شرکت
مطابق استاندارد 210، بند 60-3: در مواردی که قرارداد پشتیبانی و نگهداری با فروش محصول یا خدمات دیگر شرکت بهطور مستقیم یا غیرمستقیم مرتبط باشد، میزان اتکاپذیری تحلیل مربوط به تفکیک درآمد باید بهروشنی توضیح داده شود. این امر به استفادهکنندگان گزارش کمک میکند تا اطمینان حاصل کنند تحلیل انجام شده از درآمد قرارداد، قابل اتکا و معتبر است.
بیان عدم وجود معاملات بازار برای قراردادهای مشابه
مطابق استاندارد 210، بند 50-5: در مواردی که به دلیل نبود معاملات بازار قابل مقایسه، ارزشگذاری از طریق مدلهای درآمدی یا روش سود مازاد انجام میشود، لازم است دلیل انتخاب این روشها و نبود دادههای بازار بهصراحت بیان گردد. این توضیح روشن میکند که چرا دادههای قابل مقایسه موجود نیستند و استفاده از مدلها ضروری بوده است.
افشای ریسکهای مرتبط با تعهدات اجرایی (SLA) و هزینههای مرتبط
مطابق استاندارد 210، بند 60-6: اگر مفروضات هزینهای به دلیل فقدان اطلاعات دقیق یا تجربیات محدود شرکت در زمینه قراردادهای مشابه بنا شده باشد، باید بهطور مشخص اعلام شود. این افشا موجب میشود تا خوانندگان گزارش از میزان عدم اطمینان و ریسکهای مربوط به هزینههای خدمات آگاه شوند.
افشای اتکای احتمالی به دادههای ارائهشده از سوی متقاضی یا تیم عملیاتی شرکت
مطابق استاندارد IVS 102، بند 4-20: در صورتی که ارزشگذار از دادههایی استفاده کند که بدون بررسی مستقل از منابع داخلی شرکت مانند اطلاعات مربوط به درآمدها، مشتریان یا هزینههای خدماتی اخذ شده باشد، باید میزان این اتکا و اثر احتمالی آن بر نتیجه ارزشگذاری را بهطور شفاف در گزارش درج نماید.
گزارش ارزشگذاری قراردادهای پشتیبانی و نگهداری باید بهطور جامع و دقیق کلیه محدودیتها را در اطلاعات، مفروضات و تحلیلها افشا نماید. این الزامات بهویژه در زمینه فرضیات مربوط به تمدید قراردادها، تفکیک درآمدها، هزینههای خدماتی و اتکا به منابع داخلی شرکت بر اساس استانداردهای IVS 102 و استاندارد 210 ارزشگذاری بهصراحت تأکید شده است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.