در بسیاری از پروژههای ارزشگذاری داراییهای نامشهود مانند آثار موسیقی، ممکن است اطلاعات کامل و قابل اتّکا از جمله درآمد، سوابق بهرهبرداری، حقوق مالکیت معنوی یا سایر دادههای مرتبط در دسترس نباشد. در چنین شرایطی، استانداردهای ارزشگذاری بینالمللی (IVS) راهکارهایی را برای مواجهه با این چالشها و ارائه گزارش ارزشگذاری معتبر پیشنهاد کردهاند.
افشای صریح محدودیتهای اطلاعاتی و اثر آن
مطابق استاندارد IVS 103، بند 10-2: در شرایطی که دادههای مربوط به درآمد، حقوق مالکانه یا قراردادهای بهرهبرداری ناقص یا غیرقابل اتّکا باشد، لازم است ارزشگذار بهطور واضح محدودیت این اطلاعات و میزان تأثیر آن بر قابلیت اتّکای گزارش ارزشگذاری را بهصورت شفاف بیان کند. افشای چنین مواردی به استفادهکنندگان گزارش کمک میکند تا ریسکها را بهتر درک کرده و با دیدی واقعبینانهتر از نتایج استفاده کنند.
استفاده از تحلیل سناریو یا تحلیل حساسیت
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-4: در صورت نبود برآورد دقیق جریان نقدی یا عمر اقتصادی اثر موسیقایی، میتوان چندین سناریوی واقعگرایانه (برای مثال حداقل، میانگین و حداکثر) را ارائه داد و تأثیر تغییر پارامترها بر ارزش تخمینی را بهصورت کمّی تحلیل کرد. این روش به ارزشگذار کمک میکند تا عدم اطمینان موجود را به شکلی قابل فهم برای استفادهکنندگان گزارش ارائه دهد و درک بهتری از دامنه احتمالی ارزش اثر بهدست آورد.
اتّکا به قضاوت حرفهای مستند و کارشناسی
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-2: زمانی که دادههای کمّی موجود نباشند، ارزشگذار میتواند از قضاوت حرفهای مستند خود یا از نظرات کارشناسان صنعت موسیقی، دادههای مربوط به آثار مشابه در پلتفرمهای پخش موسیقی، یا نظرات تحلیلگران مالی باتجربه استفاده کند. در این موارد، ارزشگذار باید منابع مورد استفاده و مفروضات زیربنایی را به وضوح مستند و افشا نماید.
بیان عدم امکان ارائه برآورد قابل اتّکا
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-3: در مواردی که عدم قطعیت به قدری بالاست که حتی با دادههای جایگزین نیز نمیتوان ارزش قابل اتّکا و معتبری ارائه کرد، ارزشگذار موظف است اعلام کند که بدون دادههای تکمیلی ارائه یک ارزشگذاری معتبر امکانپذیر نیست و تحلیل ارزشگذاری باید به حالت تعلیق درآید تا زمانی که دادههای کافی به دست آید.
درخواست تعویق در ارائه گزارش نهایی
مطابق استاندارد IVS 103، بند 20-4: گاهی اطلاعات حیاتی ممکن است در آینده نزدیک، مانند نهایی شدن تسویه درآمد از سوی ناشر یا انعقاد قراردادهای بهرهبرداری، در دسترس قرار گیرد. در این شرایط ارزشگذار میتواند با توافق صاحبکار، ارائه گزارش ارزشگذاری را تا زمان تکمیل دادهها به تعویق اندازد تا از دقّت و صحت نتایج نهایی اطمینان حاصل کند.
به این ترتیب، ارزشگذاری داراییهای نامشهود مانند آثار موسیقی در شرایط نبود اطلاعات کامل نیز امکانپذیر است؛ امّا این امر تنها زمانی اعتبار دارد که ارزشگذار، مفروضات، محدودیتها و تحلیلهای جایگزین را بهصورت شفاف، مستند و صادقانه افشا نماید. هرگونه استفاده از مفروضات تأییدنشده و گمانهزنی بدون افشای کامل، فاقد اعتبار حرفهای است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.