سفارشات تأییدشده (Confirmed Orders) عموماً با جزئیات دقیق و مشخص از جمله مبلغ، شرایط پرداخت و زمانبندی اجرا همراه هستند. با این حال، گاهی اوقات ممکن است مستندات یا اطلاعات کافی و قابل اتکا برای ارزشگذاری صحیح این داراییها در دسترس نباشد. در این موارد، طبق استانداردهای حسابداری و ارزشگذاری بینالمللی، باید اقدامات و رویههای مشخصی دنبال شوند تا ارزشگذاری صورتگرفته معتبر، شفاف و حرفهای باشد و بتواند از لحاظ قانونی، مالی و حسابرسی قابل دفاع باشد.
در این مقاله به بررسی جامع و مبسوط اقدامات استانداردی پرداختهایم که در شرایط نبود یا نقص اطلاعات کافی برای ارزشگذاری سفارشات تأییدشده باید مورد استفاده قرار گیرند.
تحلیل حساسیت و سناریوسازی
مطابق استاندارد ارزشگذاری 102، بندهای 20-3 و 20-4: یکی از اقدامات کلیدی در مواجهه با نبود اطلاعات کافی، طراحی و اجرای تحلیل حساسیت و سناریوسازی است. در این روش، ارزشگذار با در نظر گرفتن حالات مختلف برای مبلغ سفارش، زمان اجرا، هزینهها و نرخ تحقق، اقدام به تحلیل نتایج احتمالی و اثرگذاری آنها بر ارزش نهایی دارایی میکند. استفاده از تحلیل حساسیت به مدیران و مخاطبان گزارش امکان میدهد که ریسکها و اثرات احتمالی ناشی از نبود اطلاعات دقیق را بهخوبی درک کنند و تصمیمگیری آگاهانه داشته باشند.
افشای محدودیتهای اطلاعاتی در گزارش
مطابق استاندارد ارزشگذاری 103، بندهای 2-10 و 30-2: در صورت استفاده از مفروضات غیرقطعی یا اطلاعات تأییدنشده و ناقص در ارزشگذاری سفارشات تأییدشده، افشای کامل این محدودیتها در گزارش الزامی است. گزارش ارزشگذاری باید صریحاً بیان کند که کدام یک از مفروضات بر اساس برآوردهای غیرقطعی یا اطلاعات داخلی تأییدنشده تنظیم شدهاند و این امر تا چه حد میتواند دقت و قابلیت اتکای نتایج را تحت تأثیر قرار دهد. شفافیت در این زمینه موجب حفظ اعتماد مخاطبان و جلوگیری از سوءتفاهم و اختلافات احتمالی در آینده خواهد شد.
استفاده از دادههای مشابه داخلی یا صنعتی
مطابق استاندارد IVS 210، بندهای 50-4 و 60-19: در مواردی که دادههای کافی در خصوص سفارش خاص در دسترس نیست، ارزشگذار میتواند به عنوان جایگزین از دادهها و آمارهای مشابه موجود در داخل شرکت یا صنعت استفاده کند. این اطلاعات شامل میانگینهای صنعتی، آمارهای فروش و درآمد سفارشات مشابه در گذشته یا سوابق عملکرد واحد تجاری در قراردادهای مشابه قبلی است. استفاده از این دادهها کمک میکند تا ارزشگذار بتواند مبنای مناسبی برای تخمین ارزش سفارش ایجاد کند و قابلیت اتکای گزارش را افزایش دهد.
مشاوره با مدیران اجرایی یا کارشناسان عملیات
مطابق استاندارد ارزشگذاری 102، بند 20-6: در شرایطی که اجرای سفارش با محدودیتهایی در زمینه منابع انسانی، ظرفیت تولید یا مجوزهای عملیاتی مواجه است و اطلاعات لازم در دسترس نیست، مشاوره با مدیران اجرایی شرکت یا کارشناسان مستقل و متخصص عملیات یک ضرورت مهم به شمار میرود. این مشاوره به ارزشگذار کمک میکند تا دیدگاه واقعبینانهتری نسبت به توانایی عملیاتی و شرایط واقعی اجرای سفارش پیدا کند و بر این اساس بتواند ارزیابی دقیقتر و حرفهایتری ارائه دهد.
اجتناب از ارائه عدد قطعی در صورت نبود مبنای کافی
مطابق استاندارد ارزشگذاری 102، بند 20-7: اگر اطلاعات به حدی ناقص باشد که نتوان یک مدل ارزشگذاری قابل اعتماد ارائه کرد، استانداردهای حرفهای ارزشگذاری ایجاب میکنند که از ارائه عدد قطعی خودداری شده و ارزشگذاری به صورت مشروط یا به شکل کیفی و توصیفی ارائه شود. در این حالت، باید صریحاً ذکر شود که به علت نبود اطلاعات کافی، امکان ارائه یک ارزش نهایی قطعی وجود ندارد و گزارش به صورت مشروط و همراه با توضیح کامل دلایل این امر ارائه شود.
در شرایط نبود یا محدودیت در اطلاعات کلیدی برای ارزشگذاری سفارشات تأییدشده، ارزشگذار موظف است اصول احتیاط، شفافیت و قابلیت اتکا را رعایت کند. اقدامات استانداردی مانند تحلیل حساسیت، سناریوسازی، استفاده از دادههای جایگزین، مشاوره با کارشناسان و مدیران اجرایی و افشای کامل محدودیتها و مفروضات بهکاررفته باید بهطور دقیق و کامل اجرا شود. هدف نهایی از این اقدامات، ارائه یک گزارش ارزشگذاری معتبر و قابل دفاع است که مخاطبان و استفادهکنندگان بتوانند بهطور کامل و آگاهانه نسبت به ارزش داراییها و ریسکهای احتمالی آنها تصمیمگیری نمایند.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.