طراحیهای گرافیکی و تبلیغاتی بهدلیل ماهیت پیچیده و ترکیبی، عمر اقتصادی محدود و همچنین نداشتن اسناد مالکیت رسمی یا قابل ثبت، در فرایند ارزشگذاری با ابهامات و محدودیتهای خاصی روبهرو هستند. شفافیت در افشای این محدودیتها یکی از شروط الزامی اعتبار گزارش است و طبق استانداردهای حرفهای ارزشگذاری، باید بهطور دقیق در گزارش ذکر شود.
نبود مستندات رسمی مالکیت یا واگذاری حقوق
مطابق استاندارد حسابداری شماره ۱۷، بند 17: اگر حق بهرهبرداری یا انتقال حقوق مرتبط با طراحی گرافیکی یا تبلیغاتی بهطور رسمی ثبت نشده باشد یا اسناد و قراردادهایی که نشاندهنده انتقال کامل حقوق به متقاضی ارزشگذاری باشد در دسترس نباشد (برای مثال، طراحیهای انجامشده توسط فریلنسرها یا پروژههای موقت)، ریسک حقوقی در مالکیت و استفاده از این طراحیها بهوضوح باید در گزارش ارزشگذاری افشا گردد.
نبود دادههای مقایسهای بازار
مطابق استاندارد IVS 210، بند 50-4: در روشهایی مانند روش بازار یا روش صرف امتیاز که نیازمند دادههای مقایسهای هستند، اگر معاملات مشابه و نرخهای بهرهبرداری علنی در بازار در دسترس نباشد، ارزشگذار باید این موضوع را بهصراحت بیان کند و توضیح دهد که فرضیات بهکاررفته بر چه اساسی انتخاب شدهاند. در چنین مواردی ارزشگذار باید به محدودیت دسترسی به دادهها به عنوان یک چالش اساسی در تحلیل بازار اشاره نماید.
تفکیکناپذیری طراحی از برند یا کمپین
مطابق استاندارد IVS 210، بند 60-3: اگر طراحی گرافیکی و تبلیغاتی بهطور مستقل درآمدزا نباشد و بهعنوان بخشی از یک دارایی نامشهود گستردهتر مثل برند یا کمپین تبلیغاتی تلقی شود، ارزشگذار باید بهطور شفاف اعلام کند که تفکیک طراحی از دارایی بزرگتر با محدودیتهای قابلتوجهی همراه است و روش تخصیص ارزش به اجزای آن دارایی را بهوضوح شرح دهد. این تفکیک باید بر مبنای فرضیات معقول و مستند انجام گیرد.
ابهام در عمر اقتصادی اثر
مطابق استاندارد IVS 210، بند 100-1: در شرایطی که تعیین عمر مفید اقتصادی یک دارایی نامشهود، مانند لوگو یا بستهبندیهای تبلیغاتی موقت بهطور دقیق امکانپذیر نیست، ارزشگذار باید دلایل این عدمقطعیت را بهروشنی توضیح دهد و در گزارش خود به روش برآورد عمر مفید و تأثیر این ابهام بر ارزش نهایی اشاره نماید.
وابستگی اثر به ذائقه مخاطب و رفتار بازار
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-4: طراحیهای گرافیکی و تبلیغاتی بهشدت به سلیقه مخاطبان، شرایط بازار و پویایی تقاضا وابستهاند. اگر شواهد روشنی برای تأثیر طراحی بر درآمد یا تعامل مخاطب در دسترس نباشد یا این شواهد کافی نباشند، ارزشگذار موظف است این ریسک را در گزارش ذکر کرده و توضیح دهد که فرضیات مربوط به اثرگذاری این دارایی تا چه اندازه قابل اتّکاست. در این حالت، ارزشگذار باید تحلیلی حساسیت نیز برای سنجش تأثیر این فرضیات ارائه کند.
اتکا به مفروضات اعلامشده توسط متقاضی
مطابق استاندارد IVS 103، بند 20-3: در مواردی که مبنای برآورد درآمد، نرخ رشد یا هزینههای تولید در گزارش ارزشگذاری طراحیهای گرافیکی و تبلیغاتی بهطور کامل بر دادههای اعلامشده توسط متقاضی متکی باشد و امکان راستیآزمایی مستقل این دادهها فراهم نباشد، ارزشگذار باید این محدودیت را بهصراحت افشا کند. همچنین ارزشگذار باید اعلام کند که مسئولیت او در چنین حالتی تا چه اندازه محدود خواهد شد.
بهطور کلی، در تهیه گزارشهای ارزشگذاری مربوط به طراحیهای گرافیکی و تبلیغاتی، افشای کامل و دقیق محدودیتهای اطلاعاتی، حقوقی، فنی و تحلیلی امری الزامی است که از سوءبرداشت استفادهکنندگان جلوگیری کرده و ارزش و اعتبار گزارش را تقویت میکند.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.