در مواردی که اطلاعات حقوقی، مالی یا عملیاتی ضروری برای ارزشگذاری قراردادهای تولید و توزیع ناقص یا ناموجود باشد، استانداردهای ارزشگذاری بینالمللی (IVS) راهکارهایی را برای تضمین قابلیت اتکا و شفافیت گزارشها ارائه میدهند. فقدان این دادهها موجب عدمقطعیت قابلتوجه در ارزشگذاری میشود که ضرورت توجه به اصول و استانداردهای مشخص را بیشتر میکند.
افشای صریح محدودیتهای اطلاعاتی و اثر آن
مطابق استاندارد IVS 103، بند 10-2: در صورت نبود اسناد و مدارک کلیدی، نظیر متن کامل قرارداد، اطلاعات درآمدی دقیق، یا جزئیات عملکرد بازار، ارزشگذار باید صراحتاً دامنه محدودیتهای موجود را توضیح داده و تأثیر احتمالی آنها را بر دقت و قابلیت اتکای ارزش برآوردشده، در گزارش به طور کامل افشا کند. این شفافیت، به استفادهکنندگان از گزارش کمک میکند تا ریسکهای مرتبط را بهتر درک کرده و تصمیمگیری کنند.
استفاده از تحلیل سناریو یا تحلیل حساسیت
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-4: تحلیل سناریو روشی مناسب برای بررسی تأثیر عدمقطعیتهای اطلاعاتی در جریان نقدی یا عمر قرارداد است. ارزشگذار در این روش میتواند چند سناریوی متفاوت نظیر تمدید قرارداد، عدم تمدید، یا فرض عملکرد قوی یا ضعیف را تعریف کرده و تأثیر هر یک را بر ارزش برآوردشده تحلیل نماید. استفاده از این روش به شفافسازی بیشتر عدمقطعیتها کمک میکند.
اتکا به قضاوت حرفهای مستند
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-2: اگر دادههای کمی کافی در دسترس نباشد، ارزشگذار میتواند از قضاوت حرفهای مستند استفاده کند. در این حالت، تجربیات مشابه گذشته، تحلیل کارشناسان خبره صنعت، گزارشهای معتبر صنعتی، و دادههای بازار مبنای برآورد ارزش خواهند بود. مستندسازی این قضاوتها و افشای مبانی آن، لازمه اعتبار گزارش است.
بیان صریح عدم امکان ارائه برآورد معتبر
مطابق استاندارد IVS 102، بند 20-3: در مواردی که میزان عدمقطعیتها به حدی بالا باشد که حتی تحلیل سناریو نیز به برآوردی معتبر منجر نشود، ارزشگذار باید صراحتاً اعلام کند که بدون اطلاعات تکمیلی، ارائه برآورد قابل اتکا و معتبری ممکن نیست. در این شرایط، گزارش نهایی باید به صورت معلق یا مشروط صادر گردد تا مخاطبان متوجه محدودیتهای موجود باشند.
درخواست تعویق گزارش با توافق کارفرما
مطابق استاندارد IVS 103، بند 20-4: در شرایطی که انتظار میرود اطلاعات کلیدی مانند گزارش فروش نهایی یا قرارداد قطعی در آینده نزدیک در دسترس قرار گیرد، ارزشگذار میتواند با توافق صاحبکار، صدور گزارش نهایی را به زمان بعد موکول نماید. این کار، اعتبار گزارش را به میزان قابل توجهی افزایش داده و قابلیت اتکای نتایج ارزشگذاری را تضمین میکند.
در مجموع، در شرایط کمبود یا فقدان اطلاعات، ارزشگذاری قراردادهای تولید و توزیع همچنان امکانپذیر است؛ اما لازم است که از روشهای جایگزین، تحلیل حساسیت، قضاوت حرفهای مستند، و افشای شفاف استفاده شود. صداقت در تحلیل، مستندسازی کافی و توضیح شفاف سطح عدمقطعیتها، پایههای اصلی اعتبار حرفهای گزارش ارزشگذاری هستند.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.