قراردادهای خدماتی پشتیبانی و نگهداری، بهویژه در صنایع فناوری اطلاعات، زیرساخت، و تجهیزات تخصصی، بهعنوان دارایی نامشهود با قابلیت شناسایی مستقل طبقهبندی میشوند و در شرایط ویژهای، نیازمند الزام ارزشگذاری داراییهای نامشهود هستند. در واقع، این قراردادها بهعلّت برخورداری از منافع اقتصادی آتی، اهمیّت راهبردی، و تاثیر مستقیم بر ارزش کسبوکار، مورد توجه جدی سرمایهگذاران، بانکها، و مراجع قانونی و مالیاتی قرار میگیرند.
در ترکیبهای تجاری برای گزارشگری مالی
طبق استاندارد ارزشگذاری 210، بند 10-20: مطابق استاندارد 210 ارزشگذاری داراییهای نامشهود، بند 10-20: «ارزش منصفانه داراییهای نامشهود، از جمله قراردادهای پشتیبانی و نگهداری، باید در هنگام ادغام یا تملّک شرکتها، برای انعکاس درست داراییها در ترازنامه تعیین شود. این ارزشگذاری باید منطبق با اصول و مبانی استانداردهای بینالمللی صورت پذیرد تا سرمایهگذاران از وضعیت واقعی و منصفانۀ داراییها اطلاع دقیق کسب کنند.»
در دعاوی حقوقی یا انتقال مالکیت شرکتهای خدماتی
طبق استاندارد 210، بند 10-20 و آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند ج: مطابق استاندارد 210، بند 10-20: «هنگام وقوع دعاوی حقوقی یا مواردی چون فسخ شراکت، ارث، یا طلاق که قراردادهای خدماتی بخشی از دارایی شرکت هستند، ارزش این قراردادها باید بهطور جداگانه و مستقل، متناسب با منافع و ارزش اقتصادی واقعیشان تعیین گردد تا منافع همه طرفها بهطور منصفانه محفوظ بماند.» این الزام برای رعایت عدالت حقوقی و کاهش اختلافات مالی ضروری است.
در ارزیابی برای وثیقهگذاری قراردادهای خدماتی جهت اخذ تسهیلات
آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند هـ: مطابق آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند هـ: «در شرایطی که شرکتها برای اخذ وام یا تسهیلات بانکی از قراردادهای بلندمدت خود بهعنوان وثیقه استفاده میکنند، بانکها و مؤسّسات مالی الزام میکنند تا ارزش این قراردادها بهطور رسمی و کارشناسی ارزیابی و مستند گردد.» چنین ارزیابیهایی برای تأمین منافع بانکها و مدیریت ریسک مالی آنها ضروری است.
در تحلیلهای مالیاتی برای گزارش درآمدهای انتقالی یا استهلاک مالیاتی
طبق استاندارد 210، بند 1-110: مطابق استاندارد 210 ارزشگذاری داراییهای نامشهود، بند 1-110: «برخی قراردادهای خدماتی پشتیبانی و نگهداری بهلحاظ مالیاتی مستهلکپذیرند و باید برای مقاصد مالیاتی، بهصورت رسمی و کارشناسی ارزشگذاری شوند. این ارزشگذاری مبنایی برای تعیین دقیق قیمتهای انتقال داخلی میان شرکتهای یک گروه یا کسر استهلاک مالیاتی مجاز خواهد بود.»
در تجدید ساختار، واگذاری یا جذب سرمایهگذار جدید
آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند ط: مطابق آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، فصل ۴، بند ط: «قراردادهای بلندمدت و پایدار در زمینه خدمات پشتیبانی و نگهداری، بهعلّت ایجاد درآمد مستمر، نقش تعیینکنندهای در ارزش کلّی کسبوکار دارند. بنابراین، ارزشگذاری مستقل و شفاف آنها برای جذب سرمایهگذاران جدید یا در فرآیند تجدید ساختار ضروری است تا سرمایهگذاران بتوانند تصمیمات آگاهانه و متناسب با ارزش واقعی کسبوکار اتخاذ کنند.»
بنابراین، ارزشگذاری قراردادهای پشتیبانی و نگهداری در موقعیتهایی مانند ترکیبهای تجاری، دعاوی مالی، وثیقهگذاری، تحلیلهای مالیاتی، و گزارشهای سرمایهگذاری، مطابق استانداردهای بینالمللی ارزشگذاری (IVS 210) و آییننامه ارزشگذاری داراییهای نامشهود باید صورت پذیرد. رعایت دقیق این استانداردها تضمینکنندۀ شفافیت و اعتماد در گزارشهای مالی، مالیاتی و سرمایهگذاری است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.