طرحهای بازاریابی و برندها بهعنوان داراییهای نامشهود، اغلب با کمبود دادهها و اطلاعات قابل مشاهده و اتکاپذیر در بازار مواجهاند. در چنین شرایطی، استانداردهای رسمی و حرفهای ارزشگذاری (مانند IVS) راهکارهایی مشخص و کاربردی را ارائه کردهاند تا اعتبار و قابلیت اتکای گزارشها حفظ شود.
تحلیل حساسیت و سناریوسازی
مطابق استاندارد بینالمللی ارزشگذاری IVS 102، بندهای 20-3 و 20-4: در صورت فقدان دادههای دقیق و مستند، ارزشگذار باید تحلیل حساسیت (Sensitivity Analysis) نسبت به مفروضات کلیدی همچون نرخ رشد درآمد، عمر اقتصادی دارایی، نرخ حق امتیاز یا نرخ تنزیل را انجام دهد. همچنین، ارائهٔ سناریوهای متعددی مانند سناریوی خوشبینانه، سناریوی بدبینانه و سناریوی محتمل برای برآورد ارزش، به تصمیمگیران کمک میکند تا درک بهتری از دامنهٔ احتمالی ارزش دارایی داشته باشند.
افشای محدودیتها و استفاده از منابع جایگزین
مطابق استاندارد بینالمللی ارزشگذاری IVS 103، بندهای 10-2 و 30-2: اگر ارزشگذار ناگزیر از بهکارگیری مفروضات غیرقابل تأیید یا اطلاعات غیرمستند باشد، باید تمامی محدودیتها و تأثیرات احتمالی آنها بر نتایج را بهصراحت در گزارش ارزشگذاری بیان کند. همچنین استفاده از دادههای جایگزین مانند مطالعات عمومی بازار، گزارشهای صنعت یا نظر متخصصان مستقل باید با ذکر دقیق منبع و میزان اعتبار آن انجام گیرد.
استفاده از دادهها یا ضرایب مقایسهای صنعت
مطابق استاندارد بینالمللی ارزشگذاری IVS 210، بندهای 50-5 و 60-5: در شرایط نبود معاملات مستقیم و قابل مقایسه برای برند یا طرح بازاریابی موردنظر، میتوان از دادهها، گزارشها یا ضرایب عمومی صنعت یا برندهای مشابه بهعنوان منابع جایگزین برای ارزشگذاری استفاده کرد. در این حالت، ارزشگذار باید به وضوح منبع، نحوه انتخاب ضرایب و میزان اعتبار و قابلیت اتکای آنها را در گزارش خود ذکر کند.
مراجعه به متخصصان یا مشاوران حوزه برند
مطابق استاندارد بینالمللی ارزشگذاری IVS 102، بند 20-6: در شرایطی که ابهام و نبود اطلاعات کافی وجود دارد، میتوان برای تکمیل اطلاعات و کمک به تعیین مفروضات کلیدی از نظر متخصصان مستقل، مشاوران حوزه برندینگ و بازاریابی و کارشناسان معتبر این حوزه استفاده کرد. بهعنوان مثال، برای تعیین نرخ رشد منطقی و قابل اتکای یک برند در صنعت پوشاک، اخذ نظر متخصصان بازاریابی و برندینگ راهکاری مناسب است.
اجتناب از نتیجهگیری قطعی در صورت ناکافی بودن اطلاعات
مطابق استاندارد بینالمللی ارزشگذاری IVS 102، بند 20-7: چنانچه اطلاعات موجود برای انجام یک ارزشگذاری دقیق و معتبر کافی نباشد، ارزشگذار باید به صراحت در گزارش ارزشگذاری به این موضوع اشاره کرده و از هرگونه نتیجهگیری قطعی خودداری کند. در چنین حالتی باید گزارش به گونهای تنظیم شود که تصمیمگیرندگان با آگاهی کامل از محدودیتها و ابهامات بتوانند تصمیمات لازم را اتخاذ نمایند.
استانداردهای رسمی و حرفهای در حوزه ارزشگذاری تأکید میکنند که در نبود اطلاعات دقیق، قابل مشاهده و قابل استناد برای ارزشگذاری داراییهای بازاریابی و برندها، نباید نتیجهگیری قطعی و بدون پشتوانه ارائه شود. استفاده از ابزارهایی مانند تحلیل حساسیت، سناریوسازی، دادههای جایگزین صنعت و نظر کارشناسان مستقل به همراه افشای دقیق محدودیتها و فرضیات بهکاررفته، شرط اعتبار و صحت حرفهای گزارشهای ارزشگذاری است.
برای دریافت خدمات تخصصی در حوزه ارزشگذاری داراییهای نامشهود، از صفحه اختصاصی این خدمت در رتیبا بازدید نمایید.
همچنین میتوانید مقاله راهنمای جامع ارزشگذاری داراییهای نامشهود را مطالعه نموده و با مبانی و استانداردهای ارزشگذرای این نوع داراییها آشنا شوید.
برای مشاهده سایر خدمات رتیبا در زمینه ارزیابی، ارزشگذاری و مشاوره سرمایهگذاری نیز، به صفحه اصلی وبسایت رتیبا مراجعه نمایید.